TV Krant

27 dresses (2008)


bruid_01.jpg
'Voor een prikkie, een sneeuwwitte bruidsjurk...' Henk Wijngaard dacht in zijn hit een mooie aanbieding te hebben. Maar dan heeft hij '27 dresses' nog niet gezien. Bijna 30 jurken heeft eeuwig bruidsmeisje Katherine Heigl in de kast hangen. Wie maakt haar los?

Jane (Katherine Heigl) heeft haar Tarzan nog steeds niet gevonden. Of eigenlijk wel, maar haar baas George (Edward Burns), op wie ze heimelijk verliefd is, ziet Jane niet staan. Om toch iets van huwelijksgeluk te proeven, is Jane als zevenentwintig keer bruidsmeisje geweest; de jurken hangen in haar propvolle kast als bewijs. Journalist Kevin (James Marsden) van de New York Journal komt deze bruiloftsjunkie op het spoor, en wil er een groot artikel aan wijden. Kevin denkt eerst dat Jane gek is, maar komt er gaandeweg achter dat hij een beetje gek op háár aan het worden is. Jane heeft ondertussen heel andere problemen. Haar zusje Tess (Malin Akerman) komt een paar weken logeren, en zodra zij George ziet, valt Tess als een blok voor hem. En dit gevoel blijkt wederzijds te zijn...

Katherine Heigl had haar doorbraak op de beeldbuis als dokter Isobel 'Izzie' Stevens in de populaire ziekenhuisserie 'Grey's anatomy'. Succes op televisie is leuk, maar elke actrice die beweert dat ze niet liever een carrière op het witte doek wil maken, liegt. Stiekem dromen ze allemaal van succes in de bioscoop, en Heigls droom kwam uit met 'Knocked up'. Deze platte maar tegelijkertijd hilarische en ontroerende zwangerschapskomedie werd een onverwacht succes, en gaf de actrice haar voet tussen de bioscoopdeur.

Maar hoe continueer je zoiets? Hoe zorg je ervoor dat je helemaal door die deur heen komt zonder teveel risico's te nemen? Gelukkig is daar het veilige genre van de romkom, oftewel: de romantische komedie. Deze films zijn lief, leuk, braaf en stoten niemand voor het hoofd. Een slechte romkom moet nog gemaakt worden, de minste exemplaren vallen hooguit in de categorie '13 in één dozijn'. '27 dresses' is het schoolvoorbeeld van een romantische komedie: hoofdpersonage valt voor de verkeerde, neemt een paar hindernisjes, ziet de ware dan staan, dikke zoen: the end.

Het is misschien niet de meest avontuurlijke, maar wel de meest logische stap in Katherine Heigls carrière. En de actrice doet het goed, en zorgt er puur door haar eigen frisse charisma voor dat we een hoop onzin en voorspelbaarheid slikken. Want serieus: ze speelt een onopvallend grijs muisje, maar zou iemand met het uiterlijk van Heigl nu echt NOOIT zijn opgemerkt door een man? En het bijwonen van bijna dertig huwelijken voor je dertigste levensjaar is toch wel bizar veel. Komt nog eens bij dat je die 27 keer niet als gast maar consequent als bruidsmeisje wordt gevraagd, en dat je wel een extreem diverse vriendenkring moet hebben. Want Jane heeft geen 27 identieke sneeuwwitte bruidsjurken in de kast hangen, maar 27 outfits variërend in thematiek van cowboy, gothic, fifties, onderwater, Indisch tot 'Gone with the wind'.

Sorry, dat was de nuchtere kant die even de overhand nam. Bij romkoms moet je niet nuchter denken, maar je laten onderdompelen in de rozengeur en maneschijn. En we laten ons blijmoedig kopje onder duwen door Katherine Heigl. Haar Jane is onweerstaanbaar, en godzijdank niet onuitstaanbaar. Ze is mooi, maar geen vamp. Ze is soms naïef, maar niet leeghoofdig. Ze weet zelfs diepte aan het flinterdunne verhaal (geschreven door Aline Brosh McKenna, die scherper op dreef was met haar script voor 'The devil wears Prada') te geven. Heigls Jane wil er na de dood van haar moeder zo graag voor anderen zijn, dat ze een bijrol in haar eigen leven heeft. Door het overtuigende spel van de actrice raakt dat je als kijker, en je gaat graag mee met Jane's levensles in '27 dresses': Klaarstaan voor anderen is prima, maar niet als je jezelf hierbij helemaal wegcijfert.

Wie we ook niet mogen wegcijferen is James Marsden. Zijn ietwat ondankbare -want platgetreden- rol van prins op het witte paard (in zijn geval; smoezelige journalist in gedeukte auto) benadert hij met zoveel plezier dat het een feest wordt om naar hem te kijken. Hij en Heigl weten zelfs een potentieel tenenkrommend moment in de film, waarin hun personages samen hun favoriete liedje zingen ('Benny and the Jets' van Elton John) tot een goed einde te brengen. De twee beste spelers in de film (want Edward Burns en Malin Akerman spelen respectievelijk verveeld en irritant) verdienen elkaar, en voor wie de ijzeren wetten van het romkomgenre een beetje kent zal het geen nagelbijtend spannende vraag zijn of Jane en Kevin elkaar ook daadwerkelijk zullen krijgen.

'27 dresses' is als een broodje hamburger van de fastfoodgigant die rijmt op Smekdonalds. Je kauwt hem achterloos weg, zonder echt te genieten. Maar er komt altijd een hap waarbij je net de enige augurk die verscholen zit tussen het broodje en de hamburger, meepikt. En dat is het lekkerste aan het broodje. Katherine Heigl en James Marsden zijn de augurk van '27 dresses'.

Vandaag op TV