TV Krant

The Pink Panther (2006)


roze_01.jpg
Inspector Jacques Clouseau uit de 'Pink panther'-films is onsterfelijk gemaakt door Peter Sellers. Toch wordt hij nu gereanimeerd door Steve Martin. En het resultaat is tot onze stomme verbazing nog leuk ook.

De wereldberoemde voetbaltrainer Yves Gluant (Jason Statham) heeft net met het Franse team een klinkende overwinning behaald. Tientallen uitzinnige fans bestormen het veld én Gluant... die dood in elkaar zakt. Moord. En de onbetaalbare diamanten ring 'The pink panther' is van zijn vinger verdwenen.

Echt een klus voor chief inspector Dreyfus (Kevin Kline). Maar deze ijdele man heeft een beter plan: hij geeft de zaak eerst aan de stuntelende inspector Clouseau (Steve Martin). Dreyfus verwacht dat Clouseau zich zo belachelijk zal maken, dat als hijzelf uiteindelijk de zaak overneemt, er nóg meer eer en glorie op hem zal neerdalen. Clouseau, begeleid door de stoïcijnse agent Gilbert Ponton (Jean Reno) kiest inderdaad steevast voor de verkeerde aanknopingspunten. Maar weet ondanks (of misschien wel dankzij) zijn gestuntel toch steeds dichter bij de oplossing te komen.

De 'Pink panther'-reeks begon in 1963, toen acteur Peter Sellers en regisseur Blake Edwards inspector Clouseau creëerden. Het duo maakte tussen 1963 en 1978 vijf 'Pink panther' films. Deze waren allemaal redelijk briljant, maar daarna ging het bergafwaarts. Edwards maakte begin jaren 80 nog twee 'Pink panter' delen. Dat Sellers in 1980 was overleden, maakte de regisseur niet uit: Hij gebruikte archiefmateriaal van de acteur uit eerdere films of stand-ins. Voor dit soort abominabele fratsen is het woord 'lijkenpikkerij' uitgevonden. Die films waren dan ook zeer matig, evenals 'Son of the Pink Panther' uit 1993. Edwards probeerde hiermee nog een keer de franchise te reanimeren, maar had met de hysterische ADHD-klant Roberto Benigni een pijnlijk onleuke hoofdrolspeler.

De vraag is dus: zit de wereld op een nieuwe 'Pink panther' film te wachten? Je bent geneigd 'nee' te zeggen, als je de pijnlijke ondergang van de eens zo leuke reeks bekijkt. En ook de voortekenen zagen er niet goed uit. De Amerikaanse komiek Steve Martin, die in de huid van Clouseau kruipt, was voor het laatst echt grappig eind jaren tachtig. En de regie is in handen van Shawn Levy, wiens laatste wapenfeit de kinderachtige 'komedie' 'Cheaper by the dozen' was... met in de hoofdrol Steve Martin.

Uw TV Krant-recensent ging dus eerlijk gezegd naar deze film toe onder het mom van 'Ik ga deze sof wel zien, zodat mijn lezers hem niet meer hoeven te zien'. Edoch! Zodra de onweerstaanbare 'Pink panther theme' van Henry Mancini door de bioscoop klonk, verscheen er een glimlach op de lippen. 'Niet versagen!' hielden we onszelf voor. 'Het begin is leuk, want vertrouwd. Hierna wordt het heus wel slecht'.

Maar wat blijkt? Steve Martin komt op als inspector Clouseau, en de mondhoeken gaan niet naar beneden, maar juist in een grote grijns naar boven. Martin doet niet leuk, hij ís leuk. Alsof de acteur zich wil revancheren voor alle flauwe films waar hij de afgelopen jaren de rekeningen mee betaalde, stort hij zich nu met hart en ziel op Clouseau. Maar niet in een wanhopige 'Vind mij leuk' manier. Martin beseft dat de kracht van het personage zit in het feit dat Clouseau zichzelf helemaal geen stuntel vindt. Het is iemand die zijn eigen pad volgt, en heilig gelooft dat hij het goed doet. Het is een oprechte man, en Martin zet hem naïef lief neer. Je leeft met hem mee, en dat is toch een prestatie voor een personage dat alles zo in het honderd laat lopen. Steve Martin probeert niet Peter Sellers te imiteren, maar maakt zijn eigen, erg leuke creatie. En om een aanzienlijk deel van de grappen in de film moesten we hardop lachen. Zo op papier gaat er veel van de humor verloren, maar het is erg grappig om Clouseau de volgende conversatie met zijn trouwe helper Ponton te zien hebben:
Ponton: "He was found dead."
Clouseau: "Was it fatal?"
Ponton: "Yes."
Clouseau: "How fatal?"
Ponton: "Completely."

De kracht van deze nieuwe film is dat het goede van de oude delen intact wordt gelaten. De begintune is dus hetzelfde (godzijdank hebben de makers het niet te willen moderniseren met een irritante beat eronder) en 'ouderwetse' typeringen (de verliefde secretaresse, de ijdele chef, de verleidelijke vamp) zijn intact gebleven, zonder belegen over te komen. Veel rollen worden ingevuld door ervaren acteurs die weten hoe en wanneer ze leuk kunnen zijn, Kevin Kline als chief inspector Dreyfus en Jean Reno als Gilbert Ponton voorop. Alleen Beyoncé Knowles valt wat buiten de toon. De voormalige 'Destiny's child' frontvrouw lijkt er met de hairextentions bijgesleept te zijn om een jong publiek te trekken. Ze speelt zangeres Xania, vriendin van de vermoorde voetbalcoach. Maar het is duidelijk dat Beyoncé's kracht vooral op het podium ligt, want ze overtuigt niet in de stukken waar ze moet acteren.

Maar al met al is het is een aangename verassing om te zien dat er toch nog leven in de 'Pink panther'-reeks zit. En we zijn nog aangenamer verrast om te zien dat er nog leven in Steve Martins komische talenten zit.

Vandaag op TV