TV Krant

Date night (2010)


1_28.jpg
Om hun ingedutte huwelijk weer wakker te schudden, besluit het echtpaar Foster om hun vaste avondje uit eens anders aan te pakken. Maar het wordt een wel heel enerverend avondje als ze een stel criminelen achter zich aankrijgen!

Phil en Claire Foster (Steve Carell en Tina Fey) hebben door hun drukke werk- en gezinsleven weinig tijd voor elkaar. Elke week gaan ze een avondje uit, maar dit is standaard naar hetzelfde restaurant, waadoor ook dit een sleur is geworden. Als een bevriend stel aankondigt te gaan scheiden, denkt Phil dat zijn huwelijk een oppepper nodig heeft, wil het ook niet op de klippen lopen. Hij wil Claire op hun ‘date night’ uit eten nemen naar een poepsjiek restaurant, maar bij aankomst blijkt dit al weken volgeboekt te zijn. Ze doen zich voor als een stel dat niet is komen opdagen, om zo hun tafeltje te krijgen. Helaas blijken deze ‘Tripplehorns’ zich met criminele zaken in te laten, want nog voordat de Fosters het voorgerecht hebben verorberd, staat er twee zware jongens bij hun tafel met het dringende verzoek mee te gaan. Willen de Fosters deze avond uit overleven, moeten ze iets vinden dat de Tripplehorns gestolen hebben.

Markante filmmakers
De beste regisseurs hebben een eigen stijl en persoonlijkheid. Quentin Tarantino, David Lynch en Martin Scorsese: allen brachten iets eigens toe aan filmland. Of het nu de onweerstaanbare cocktail van geweld-messcherpe dialogen-zwarte humor van een Tarantino is, de bizarre, nachtmerrieachtige wereld van Lynch of de keiharde, maar stijlvolle misdaadfilms van Scorsese. Je hoeft er niet van te houden, je mag hun films zelfs vreselijk vinden, maar iedereen zal toegeven dat deze filmmakers in ieder geval markante persoonlijkheden zijn met spraakmakende films.

Veilige familiefilms
En dan heb je Shawn Levy. Shawn Wie? Juist. Een regisseur die het gros van de mensheid totaal niets zal zeggen. Toch is hij de maker van ‘Cheaper by the dozen’, ‘The pink panther’ en de twee ‘Night at the museum’-films. Allen deden het heel behoorlijk aan de kassa (zeker in de Verenigde Staten) maar zetten ze de filmwereld op zijn kop? Neuh. Toch schakelen filmmaatschappijen Levy graag in, juist omdat de 42-jarige Canadees heel goed is in het maken van veilige familiefilms. Niemand zal beledigd weglopen bij het kijken naar zijn producties, er zitten minstens een paar glimlachmomenten in en aan het eind komt het allemaal weer goed.

Hulde aan de hoofdrolspelers
Je voelt hem al aankomen: deze Levy is ook de maker van ‘Date night’. En inderdaad, in de basis is dit wederom een brave, niets aan de hand comedy over een getrouwd stel die door een persoonsverwisseling aangezien wordt voor een crimineel stel. Ondanks kleerkasten die boos met pistolen zwaaien blijft het verhaaltechnisch gezellig en aan het eind komt het allemaal weer goed. Wat ‘Date night’ echter doet uitstijgen boven een gemiddelde Levy-film zijn de hoofdrolspelers Steve Carell en Tina Fey.

Grappige chemie
Zij zijn de sterren van ‘The office’ (Carell) en ’30 rock’ (Fey), de beste Amerikaanse comedyseries van dit moment. Beiden hebben een doodnormaal uiterlijk waardoor ze voor iedereen herkenbaar zijn. Maar Carell en Fey zijn gezegend met een messcherpe timing voor gortdroge, ijzersterke opmerkingen, gepaard met de juiste mimiek. Als wij een wenkbrauw optrekken gebeurt er weinig, als Steve Carell het doet zegt hij meer dan 1000 grappige woorden. Maar dat geldt ook voor Tina Fey! Het is niet dat de één de aangever van de ander is, hun komische talent wordt eerlijk verdeeld over ‘Date night’ en is in beide gevallen hilarisch. De chemie tussen de twee spat bovendien van het scherm af.

Geïmproviseerde grappen
Je merkt dat Carell en Fey zich weinig aantrekken van het feit dat ze in een Shawn Levy-film zitten. Ze hebben geen zin om braaf hun familievriendelijke teksten op te lepelen, je ziet ze juist lustig strooien met geïmproviseerde grappen. En doordat deze gevatte opmerkingen vaak een dubbele bodem hebben, is er ook op volwassen niveau van te genieten. Verder zijn ze niet te beroerd om zichzelf voor aap te zetten: als Phil in bed voorzichtig hint of er misschien seks in het verschiet ligt, reageert Claire zo a-erotisch als het maar kan. In plaats van verleidelijk haar man in te palmen haalt ze de beugel tegen het tandenknarsen uit haar mond, wat vergezeld gaat van een lange slijmdraad. Vervolgens is Claire verbaasd dat Phil toch niet zo’n zin heeft.

Fijne Fosters
Hierdoor hangt er rond ‘Date night’ een fijne sfeer van spontaniteit en echtheid. Of beter gezegd hangt die sfeer exclusief rond de Fosters, want elke scène dat zij niet in beeld zijn wordt het weer zo’n vlakke Shawn Levy-film, met eendimensionale bijfiguren, een weinig enerverende autoachtervolging, en bad guys die maar niet intimiderend worden. Zonder Steve Carell en Tina Fey zou deze date night een dertien-in-één dozijn avond geworden zijn. Maar door dit gouden duo is het een nacht geworden om niet snel te vergeten.

Vandaag op TV