TV Krant

Bo (2022)


Bo_st_3_jpg_sd-high_Photo-by-Ruud-Scheerens_kopie_r.jpg
Intrigerende roadtrip waarin Bo (Gaite Jansen) op zoek gaat naar informatie over haar overleden vader. Knap spel van de twee hoofdrolspelers en veel beelden van de eindeloze Georgische landschappen. In 2015 won regisseur Joost van Ginkel drie Gouden kalveren voor ‘The paradise suite’ dat het ook goed deed op festivals en ingezonden werd voor de Oscars. Die film was net zo zwaarmoedig maar minder rauw als zijn nieuwe film ‘Bo’. Bo is een zelfbewust meisje met blauwgeverfd haar dat liftend op zoek is naar het graf van haar vader in Georgië. Daar zet ze doodleuk haar tentje op, speelt op de trompet die hij haar gaf en toast op zijn leven. Als ze terugkomt van boodschappen halen zit Levan (Rati Tsiteladze) daar, hij zegt er maandelijks te komen en de jeugdvriend van haar vader te zijn. Ze trekken samen op en hoewel de conversatie eerst moeizaam gaat - beiden zijn geen makkelijke praters - ontdooit de sfeer langzaam en worden ze zelfs verliefd. Zowel Jansen als de Georgische acteur Tsiteladze spelen dat overtuigend.

Repetitief

Veel vaart heeft de film niet. De tocht van Bo en Levan is eindeloos en repetitief. Weer de vrachtwagen voltanken, weer eten langs de kant, weer een grauwe parkeerplaats, weer beelden van een asfaltweg met eindeloze dorre vlakten. Maar gaandeweg, via dingen die Levan zegt en de flashbacks van herinneringen van Bo, ontdekken we langzaam wat er aan de hand is. ‘Bo’ is een ongepolijste film die ver afstaat van de instafiltertjes en de tv-glamour die we tegenwoordig gewend zijn. Maar daardoor voelen deze levens ook echter en leef je extra mee met de ontdekkingen.

Vandaag op TV