TV Krant

Paradise drifters (2020)


Paradise-Drifters_st_3_jpg_sd-high.jpg
De debuutfilm van regisseur Mees Peijnenburg gaat over het treurige leven van drie jongeren die hun weg zoeken. Een roadmovie zonder echte bestemming met heel weinig dialoog.

Mees Peijnenburg speelde in jeugdfilms als ‘Timboektoe’ en ‘Hoe overleef ik mezelf?’ Op zijn negentiende gooide hij het roer om en richtte hij zich op regisseren. Met succes, want zijn korte film ‘Geen koningen in ons bloed’ won het Gouden Kalf voor Beste Televisiedrama. ‘Paradise drifters’ is de eerste bioscoopfilm van Peijnenburg en kreeg meteen een nominatie voor een Kristallen Beer op het Filmfestival van Berlijn. Het is ook een echte filmfestivalfilm, met weinig dialoog en scènes die soms zomaar afgebroken lijken te worden. Samen met de uit de hand geschoten beelden geeft het de film iets rauws, wat erbij past.

Onderlinge blikken
De drie personages zijn namelijk niet voor het geluk geboren. Lorenzo (Jonas Smulders) is een drugssmokkelaar, Yousef (Bilal Wahib, l.) is het leven beu en Chloe (Tamar van Waning) tobt met een ongewenste zwangerschap. Hun leven is bepaald geen paradijs en dat wordt in beeld gebracht met versleten matrassen op de grond, smoezelige flatkamertjes en afgelegen parkeerplaatsen. De drie hoofdpersonen zijn allerminst spraakwatervallen. Daardoor moet de kijker zelf veel invullen welke emoties ze doormaken en de redenen waarom ze Nederland ontvluchten. Een film met veel treurnis, weinig conversatie en veel onderlinge blikken tussen de personages.

Vandaag op TV