TV Krant

Love, Simon (2018)


LoveSimon1.jpg
Het lieve en geslaagde ‘Love, Simon’ is een combinatie van liefdesfilm en highschool-komedie en heeft het plotje van ‘You’ve got mail’. Simon valt op jongens en wordt verliefd op iemand met wie hij mailt, maar wie is het?

Waarom moet je eigenlijk openbaren dat je homo bent? Je hoeft je ouders toch ook niet te vertellen dat je hetero bent?” Simon (Nick Robinson) worstelt met een groot geheim. Hij heeft een fijn leven, met begrijpende ouders (prima rollen van Jennifer Garner en Josh DuHamel), leuke vrienden (Alexandra Shipp, Jorge Lendeborg Jr. & Katherine Langford) en is populair op school. Hij worstelt alleen al een paar jaar met een geheim: hij valt op jongens en heeft dat nog niemand durven vertellen. Pas als iemand zich anoniem openbaart via een schoolweblog, durft hij via een anoniem mailaccount bij diegene zijn hart uit te storten. Over en weer vinden ze een gewillig oor en na enkele mails worden ze online verliefd zonder elkaar ooit gezien te hebben (net zoals Tom Hanks en Meg Ryan dat deden in ‘You’ve got mail’). Wie zou die geheimzinnige Blue zijn? En wat als iedereen erachter komt dat hij op jongens valt?

Warme film
‘Love, Simon’ pakt het thema van geheimen, liefde en groepsdruk aan op de manier die we kennen van highschoolkomedies als ‘American pie’. Het verhaal wordt verluchtigd met malle verkleedpartijen (waarbij Simon zich uitdost als John Lennon), een schoolversie van de musical ‘Cabaret’ en een overdreven gekke adjunct-directeur van de school (die ook een Adam Sandler-typetje zou kunnen zijn). De kamers waarin de leerlingen leven zijn spaarzaam ingericht, opgeruimd en overgestileerd met posters en tekeningen. Ze lijken meer op een kamer uit een modeblad dan op de gemiddelde, rommelige slaapkamer van een Nederlandse puber. De dialogen zijn soms slimmer dan je van de gemiddelde tiener zou verwachten en dat komt waarschijnlijk doordat de film gebaseerd is op een boek.

Dagdromen
Maar deze clichés en schoonheidsfoutjes zijn slechts minimale minpunten in een verder lieve film waarin de belangrijkste karakters helemaal niet buitenissig overkomen. Ze zouden zomaar je buren kunnen zijn. Dat komt mede doordat enkele van de scènes opgenomen werden zonder dat de acteurs het wisten, wat voor extra authenticiteit zorgt. Die warmte en de leuke dagdromen van Simon (bijvoorbeeld over een musicalnummer op een dancehit van Whitney Houston, of herinneringen aan Harry Potter, op wie Simon verliefd was) zorgen voor een fijne film voor de beoogde tieners en hun ouders. Daarnaast is het ook nog eens een relevante film, want volgens de makers is het de eerste grote, commerciële film met een homoseksuele tiener als hoofdpersoon. Dat werd ook wel eens tijd anno 2018!

Vandaag op TV