TV Krant

Assassin's creed (2017)


assassinscreed.jpg
Als het geheugen van Cal Lynch (Michael Fassbender) wordt ingeplugd in dat van een verre voorvader, erft hij ook diens vecht- en moordtechnieken in de gameverfilming ‘Assassin’s creed’.

Het genre van gameverfilmingen werd geboren met het abominabele ‘Super Mario bros.’ uit 1993. Die valse start is het genre eigenlijk nooit te boven gekomen, want sindsdien vallen de meeste gameverfilmingen in de categorie matig tot slecht, en lijkt een voldoende het hoogst haalbare. Gaat ‘Assassin’s creed’ het tij na een kwarteeuw keren? De plot van de game (waarvan de eerste editie in 2007 uitkwam) draait om de – waargebeurde – eeuwenoude strijd tussen de Assassijnen en de Tempeliers. Eerst­genoemde groep was een Arabische beweging gespecialiseerd in moorden (het Engelse woord ‘assassin’ voor moordenaar is hiervan afgeleid). Hun grootste tegenstanders waren de Tempeliers, een Christelijke orde die met ijzeren vuist het geloof aan de man bracht. Latere delen van de game speelden zich af tijdens de Italiaanse renaissance, de piraterij rond de Caribbean en de revolutie in Frankrijk.

Verboden appel
Deze eerste verfilming speelt zich zowel in het heden af als in de tijd van de Spaanse Inquisitie (vijftiende eeuw). In het nu wordt Cal Lynch (Michael Fassbender) benaderd door de schimmige organisatie Abstergo, geleid door Rikkin (Jeremy Irons) en diens dochter Sofia (Marion Cotillard). Via een revolutionaire machine kunnen ze Cals geheugen ‘inpluggen’ op dat van een vroege voorvader van hem: Assassijn Aguilar (ook Fassbender). Deze zou de verboden appel in zijn bezit hebben gehad; de vrucht waar Adam en Eva een hapje van namen. Abstergo wil weten waar de appel (die het DNA bevat dat de mens zijn vrije wil verschaft) is verstopt. Maar wat is Abstergo met deze kennis van plan?

Holle diepgang
De filmversie wil duidelijk ergens over gáán. Vandaar dat het verhaal van de appel vaak wordt opgerakeld in lange dialogen. Het lijkt hierdoor wel wat op ‘Macbeth’ (2015), de film die regisseur Justin Kurzel hiervoor maakte met zijn ’Assassin’s creed’-hoofdrolspelers Fassbender en Cotillard. Die Shakespeare-verfilming kent ook scènes waarin veel gesproken wordt. Maar Shakespeare’s teksten zijn interessant en mooi, en zeker niet erg om naar te luisteren. In ‘Assassin’s creed’ stranden de filosofisch getinte gesprekken te vaak in vergezocht geneuzel.

Waaghalzerij
Gelukkig maakt de actie veel goed. De gevechten zijn mooi gechoreografeerd en je kijkt met open mond naar de stunts van de Assassijnen.
Zo zie je de hoogste vrije val die in 35 jaar in een film is vertoond. Tijdens deze ‘leap of faith’ (een typische actie uit de game) stort Aguilar bijna veertig meter naar beneden, zonder hulp van computer­animatie. Zulke scènes maken het waard om naar ‘Assassin’s creed’ te kijken. Maar als we de pluspunten tegen de minpunten afstrepen, komen we ook bij deze gameverfilming niet verder dan een voldoende.

Vandaag op TV