TV Krant

The dark horse (2014)


dark-horse.jpg
De Nieuw-Zeelandse film 'The dark horse' was op het recente filmfestival in Rotterdam de winnaar van de publieksprijs. De film vertelt een waargebeurd verhaal over een oud-schaakkampioen met een psychiatrische stoornis. Een verwarde man loopt in de stromende regen over straat. Het is Genesis Potini (Cliff Curtis), een Maori met een bipolaire stoornis. Hij is net ontslagen uit een psychiatrisch ziekenhuis, op voorwaarde dat hij steun krijgt van zijn naaste familie. Genesis klopt daarop aan bij zijn broer Ariki (Wayne Hapi), die hem met enige tegenzin te woord staat. Om wat om handen te hebben meldt Genesis zich als vrijwilliger bij de lokale schaakclub The Eastern Knights, waar kinderen uit achterstandsgezinnen sociale begeleiding krijgen. Als oud-schaakkampioen kan Genesis daar wellicht wat hulp bieden. Bij zijn kennismaking verbaast hij echter de kinderen en de leiding met de mededeling dat hij de club binnen zes weken zal klaarstomen voor het nationale kampioenschap. Er zijn alleen nogal wat hobbels op de weg: ouders willen hun kinderen niet in zijn buurt laten; Ariki's huis blijkt de vergaderruimte te zijn van een agressieve motorbende; en Ariki's veertienjarige zoon Mana (James Rolleston) staat op het punt om, tegen zijn zin, tot die bende toe te treden. In Nieuw-Zeeland was 'The dark horse' het afgelopen jaar een sensatie, en de film werd vergeleken met de topfilms uit dat land: 'The piano', 'Once were warriors' en 'Whale rider'. Niet geheel toevallig was hoofdrolspeler Cliff Curtis in al die genoemde producties ook te zien. Zijn faam reikt echter verder dan zijn eigen land; hij acteerde ook in Amerikaanse films als 'Three kings', 'Sunshine' en '10,000 BC'. Voor zijn rol in deze waargebeurde geschiedenis werd echter wel verwacht dat Curtis zou lijken op de echte Genesis Potini, die in 2011 overleed, en Curtis moest daarvoor maar liefst dertig kilo aankomen. Het resultaat van alle inspanningen is subliem; Genesis komt tot leven als verward genie. Hij is origineel, hoopvol en inspirerend, terwijl hij ook onzeker, dakloos en kwetsbaar is. Napier Robertson stopt zijn sociale drama vol belangwekkende thema's die spelen in de Nieuw-Zeelandse Maori-gemeenschap, en laat veel bijrollen vertolken door amateurs uit die groep. Het resultaat is een rauwe, intense, inspirerende en ontroerende film, die je nog lang in zijn greep houdt.

Vandaag op TV