TV Krant

Delivery man (2013)


f-Delivery-Man.jpg
Op een dag krijgt David te horen dat hij als spermadonor honderden kinderen heeft verwekt, waarvan een groot deel via een rechtszaak achter de identiteit van hun biologische vader willen komen. Davids relaxte leventje wordt danig in de war geschopt, in het vermakelijke ‘Delivery man’.

Starbuck is de naam van een legendarische fokstier uit de jaren negentig, die voor meer dan 200.000 nakomelingen heeft gezorgd. Het is ook de titel van een Frans-Canadese comedy uit 2011, over een zaaddonor die 533 kinderen heeft verwekt, en tot zijn schrik bijna 150 van deze koters achter zich aan krijgt omdat ze willen weten wie hun verwekker is. De Franse taal (überhaupt elke andere taal dan Engels) is niet iets wat Amerikanen in een film willen horen. Dus hebben ze nu met ‘Delivery man’ een remake van ‘Starbuck’ gemaakt. Hierin is David Wozniak (Vince Vaughn) erg slecht in het nemen van verantwoordelijkheid. Hij werkt als bezorger bij de vleesfabriek van zijn vader, maar loopt de kantjes eraf. Davids vriendin Emma (Cobie Smulders) is zijn nietsnutterige leven zat. Als ze zwanger blijkt te zijn, denkt Emma dan ook dat hij de verantwoording niet aankan. Maar David krijgt opeens een spoedcursus vaderschap in zijn maag gesplitst. Twintig jaar geleden heeft hij flink wat zaad bij de spermabank gedoneerd, en krijgt nu te horen dat 142 van zijn ‘kinderen’ hun biologische vader willen leren kennen…

Balans
Liefhebbers van het origineel kunnen gerust zijn. ‘Starbucks’-regisseur én scriptschrijver Ken Scott wilde perse ook deze Amerikaanse versie maken, in eigen woorden ‘om ervoor te zorgen dat de delicate balans tussen drama, emotie en comedy intact blijft’. Niet onverstandig, want ‘Delivery man’ had op basis van het verhaal, makkelijk een lompe ‘American pie’-kloon kunnen worden. Oversekste man doneert liters sperma, hahahaha! En wat te denken van de sexy dochters waar David opeens mee te maken krijgt? Proest! Maar gelukkig, niets van dit alles in ‘Delivery man’. Het doneren zelf komt helemaal niet aan bod in deze film. En David blijkt inderdaad een paar knappe dochters te hebben, maar spreekt juist andere mannen bestraffend toe die iets te gretig naar deze meiden kijken.

Sympathie
Met Vince Vaughn in de hoofdrol is het overigens niet raar dat mensen een grove comedy verwachten. De acteur is de laatste tien jaar vooral bekend als vlotgebekte grappenmaker in onderbroekenlolfilms als ‘Old school’, ‘Dodgeball’ en ‘Wedding crashers’. Maar in de afgelopen drie jaar heeft Vaughn een gezin gesticht, en aangegeven dat hij meer de verdieping in wil qua rollen. ‘Delivery man’ lijkt de eerste stap. Hij speelt David veel ingetogener dan we van Vaughns personages gewend zijn. David heeft niet overal een rap en snedig antwoord op, en de situaties waarin hij verzeilt worden ook niet op de lach gespeeld, maar op een natuurlijke manier uitgewerkt. Als je als kijker de humor inziet van bepaalde situaties is dat prima, maar het hoeft niet. Wat Vaughn wel heel goed doet is ervoor zorgen dat David, die in wezen een mislukkeling is, altijd op de sympathie van de kijker kan rekenen. Zijn plannetjes lopen dan wel heel vaak mis, maar in zijn ogen en gedrag zie je Davids goede bedoelingen.

Peptalk
David besluit zijn voordeel te doen met de bizarre situatie waarin hij is beland. Zijn eigen vriendin is zwanger, maar ze twijfelt of hij wel een goede vader kan zijn. Nou, met honderden kinderen heeft hij genoeg oefenmateriaal! David gaat ze bespieden, en treedt waar nodig op als beschermengel. Dit levert grappige momenten op; twee van zijn zoons zijn respectievelijk straatmuzikant en toeristengids. Beiden zijn niet erg goed in wat ze doen… Maar David is hun laaiend enthousiaste publiek, klappend en joelend na hun optredens, ook al staat er verder niemand meer. Soms zijn de ontmoetingen gewoon mooi. Een dochter die aan het afglijden is in de maatschappij helpt David er, vermomd als pizzabezorger, met een goede peptalk weer bovenop. En de zoon met acteerambities die niet naar een belangrijke auditie kan vanwege zijn werk, helpt David door zijn baan voor een paar uur over te nemen… Wat overigens grandioos in de soep loopt, maar het gaat om het gebaar.

Verdieping
Davids sperma kan natuurlijk van alles opleveren, dus je bent als kijker even benieuwd als hijzelf. Er zitten blanke, maar ook donkere kinderen tussen, hetero’s en homo’s en ook, en dat komt toch even als een schok, een zwaar gehandicapt kind. Dat deze Ryan in de film zit, met een overigens respectvolle en zelfs ontroerende verhaallijn, bewijst dat ‘Delivery man’ niet voor de gulle lach gaat. Het wil de verdieping in. En dat doet de film zeker, al betrappen we ons er soms op dat we het jammer vinden dat de humor niet de boventoon voert. Er zitten scènes is die, als het allemaal wat vetter aangezet zou worden en Vince Vaughn wel ouderwets los zou gaan, voor een schaterlach hadden kunnen zorgen in plaats van de glimlach die het nu bewerkstelligt. Dat was geen knieval geweest naar platvloerse humor, maar had ‘Delivery man’ gewoon nog iets leuker gemaakt dan de film nu is.

Vandaag op TV