TV Krant

The Wolf of Wall Street (2013)


thewolf.jpg
Drie uur lang kijken naar cokesnuivende beursbengels is te veel van het goede, zelfs als het van regisseur Martin Scorsese komt en Twee Golden Globe-nominaties heeft.

Criminelen in films waren vroeger huurmoordenaar, maffialid of dictator van een schurkenstaat. Dankzij de economische crisis is hun plekje ingenomen door bankiers en aandelenhandelaren. 'The wolf of Wall Street' is gebaseerd op het ware verhaal van zo'n beursbengel met de naam Jordan Belfort (Leonardo DiCaprio), de wolf uit de titel. Belfort leert de fijne kneepjes van het vak van Mark Hanna (Matthew McConaughey), wat neerkomt op: ?Niemand weet of aandelen gaan stijgen of dalen, smeer de klant er gewoon zoveel mogelijk aan.? Belfort begint een eigen bureautje in een oude garage waar ze aandelen van een paar dollarcent verhandelen die niet op de beurs genoteerd staan. Belforts opzwepende toespraken zorgen voor veel omzet en grote winsten. Tot er een onderzoek gestart wordt door de overheid.


Dwergwerpen

Scorsese is kundig genoeg om het snelle succes van Belfort in beeld te brengen en illustreert de plotselinge rijkdom met strippers, dansende werknemers op de bureaus en kilo's coke. Om van het dwergwerpen als verzetje nog maar te zwijgen... Op die manier wordt goed duidelijk dat de jeugdige werknemers van gekkigheid niet weten wat ze moeten doen. Enerzijds bedriegen ze hun klanten met waardeloze aandelen, anderzijds proppen ze zichzelf vol met alles wat duur is en een kick geeft. Na anderhalf uur begint de film zich te herhalen; alweer strippers en seks. Het wordt steeds eentoniger. Daar kan zelfs de sterk spelende DiCaprio weinig aan verhelpen.

Vandaag op TV