TV Krant

Madagascar 3: Europe's most wanted (2012)


MADAGAS3.jpg
Leeuw Alex, zebra Marty, nijlpaard Gloria en giraffe Melman zijn vastbesloten terug te keren naar de dierentuin van New York. Maar de viervoetige vrienden kiezen er een flinke omweg voor: ze belandden namelijk eerst in Europa. Het resultaat is een vermakelijk, maar iets te vlot verteld avontuur.

Derde films hebben het niet makkelijk; het lijkt haast standaard dat het laatste deel van een trilogie de minste is. Je hebt de –ene?- uitzondering die de regel bevestigt (‘Lord of the rings: return of the king’: 11 Oscars, waaronder Beste film) maar verder is film drie van bijvoorbeeld ‘Spider-man’, ‘Star wars’ en The godfather’, net even minder dan de eerste twee. Dat geldt ook in de animatiewereld: ‘Shrek the third’ staat in de schaduw van zijn voorgangers. De voortekenen voor ‘Madagascar 3: Europe’s most wanted’ waren dus niet goed.

Derde-film-vloek
De drie (!) regisseurs moeten flink hebben gediscussieerd hoe ze ‘Madagascar 3’ niet aan de ‘derde-film-vloek’ ten prooi laten vallen. Bij het kijken zie je met welke oplossing ze kwamen. Potentiele inkak-momenten zijn de stukken waar gas terug wordt genomen, voor een serieus stuk met een beetje drama. ‘Dat willen we dus niet!’ moeten ze hebben gezegd. Het resultaat is een film die vliegend van start gaat, en zijn voet niet meer van het gaspedaal haalt.

Circus
En de film start in Afrika, vanwaar Alex de leeuw en zijn kompanen naar Monaco reizen. Hier worden ze herenigd met de pinguïns, maar krijgen ook te maken met de fanatieke dierendetective Chantel DuBois, die het hoofd van Alex graag op de schoorsteenmantel ziet. Om aan haar te ontsnappen springt het gezelschap op een circustrein, die hen naar Rome, Zwitserland en Londen brengt. Ondertussen leren ze de circusbeesten goed kennen, van gefrustreerde tijger Vitaly tot olijke zeehond Stefano en temperamentvolle jaguar Gia. Alex wil van het vervallen circus weer een daverend succes maken én een manier vinden om in New York te geraken. Dit alles met de hete adem van DuBois in zijn nek.

Roadrunner
De hieruit voortvloeiende imposante actiescènes kan je onderverdelen in twee categorieën. Aan de ene kant de achtervolgingsscènes. Neem die in Monaco, waar de dieren voor het eerst worden achternagezeten door Chantel DuBois. De tocht start in het casino en gaat dwars door Monte Carlo. Het tart alle wetten van de zwaartekracht; ze vliegen door de lucht, landen op gebouwen en stuiteren door de straten. Het is krankzinnig, maar op een Tex Avery-achtige manier (denk aan oude tekenfilms van Roadrunner) wel weer amusant. De tweede categorie zijn de circusscènes. Als de Madagascar-gang het rondreizende circus Zaraposa nieuw leven wil inblazen met spectaculaire acts, levert dit fantasievolle droombeelden op. Dieren zweven en vliegen door de circustent, trapezes en ballen worden bakens van gekleurd licht en alles (zowel dieren als de tent zelf) beweegt mee op het ritme van de muziek. Surrealistisch, een beetje a la Disney’s ‘Fantasia’.

Snorkelen
Met de actie is op zich niets mis, maar met de geloofwaardigheid wel. Zeg ik dit echt in een film met pratende dieren? Ja, dit zeg ik echt in een film met pratende dieren. ‘Madagascar 3’ begint al met een hinderlijke fout. Alex, Marty, Melman en Gloria zitten in Afrika, en willen naar New York. Om de een of andere reden hebben ze daar per se de pinguïns voor nodig, die vakantie aan het vieren zijn in Monaco. Het ene shot zitten de vier vrienden nog in Afrika, het volgende zien we ze snorkelend voor de Franse kust arriveren. Eh… Dat kost geen moeite? En vooral: waarom snorkel je dan in godsnaam niet gelijk naar Amerika? Dit is gewoon luiheid van de scriptschrijver. Verder is meeleven ook meevoelen. En als een menselijk personage als Chantel DuBois door vijf muren heenrent zonder een centje pijn, valt dat, zelfs in de rekbare werkelijkheid van animatie, moeilijk te accepteren. We willen tenslotte niet naar een machine kijken.

Figuranten
En het al eerder genoemde moordende tempo maakt ook zijn slachtoffers. Hadden de hoofdpersonen Alex, Marty, Melman en Gloria in de vorige delen ieder hun eigen verhaal en moment, nu is daar geen tijd meer voor, en zijn het figuranten in hun eigen film geworden. Dat vinden we niet eens heel erg; de leukste figuren waren altijd al de bijfiguren. De pinguïns die als een commando-eenheid door het leven gaan stelen weer de show, evenals het nieuwste karakter, Chantel DuBois. Mooi vormgegeven tot een hoekige Edith Piaf weet ze zich in haar komische vastberadenheid en excentrieke maniertjes (als een hond snuffelt ze naar sporen) meer indruk te maken dan de eigenlijke helden van het verhaal. Conclusie: leuke film, alleen wordt er zo krampachtig geprobeerd de vaart erin te houden, dat rustpunten node worden gemist… Waardoor de derde-film-vloek wéér heeft toegeslagen.

Vandaag op TV