TV Krant

Bel ami (2012)


guy_01.jpg
De aantrekkelijke Georges Duroy komt eind 19e eeuw naar Parijs om het daar te maken. Hij gebruikt zijn knappe voorkomen om adellijke dames het hoofd op hol te brengen, en zo op de sociale ladder te stijgen.

De straatarme Georges Duroy (Robert Pattinson) komt in het café een oude legerkameraad van hem tegen. Deze Charles Forestier (Philip Glenister) heeft medelijden met de knul, en nodigt Duroy uit voor een etentje bij hem thuis. Forestier verdient prima als politiek journalist bij dagblad La vie Francaise, en tijdens het diner is ook de hoofdredacteur Rousset (Colm Meaney) aanwezig. Maar Duroy’s echte aandacht gaat uit naar het andere tafelgezelschap: Forestiers aantrekkelijke vrouw Madeline (Uma Thurman), Rousette’s eega Virginie (Kristin Scott Thomas) en hun vriendin Clothilde (Christina Ricci). Alle drie slimme vrouwen, die grote invloed hebben op hun machtige mannen. Duroy besluit ze stuk voor stuk te verleiden, om via hun macht zelf hogerop te komen in de adellijke kringen. Maar zijn de vrouwen, die hem liefkozend Bel ami (goede vriend) noemen, wel zo’n makkelijke prooi?

Knappe koppie
Robert Pattinson doet het fantastisch als romantische vampier Edward in de ‘Twilight’-films. Dat is in ieder geval de mening van miljoenen bakvissen wereldwijd. Om ook het wat kritischer publiek te laten zien dat hij echt wel kan acteren, draaft de 25-jarige Engelsman regelmatig op in serieuzere films. Vorig jaar in het romantische drama ‘Water for elephants’, en nu in ‘Bel ami’. Bij ‘Water for elephants’ kreeg Pattinson de kritiek dat hij zo koel en emotieloos speelde. Dit kunnen we ook van zijn rol in ‘Bel ami’ zeggen… Maar hier is het juist bedoeld als compliment! Zijn Georges Duroy is een oppervlakkig mannetje, de het vooral van zijn mooie uiterlijk moet hebben. Doordat hij zich op de eerste, tweede en derde plaats alleen om zichzelf bekommert, komt hij afstandelijk over. Pattinsons tekortkomingen als acteur blijken zo een voordeel te zijn voor deze rol, die hij hierdoor prima neerzet. En Duroy mag dan een ras-opportunist zijn, hij is niet geheel onsympathiek. Omdat je zijn gedrag tot op zekere hoogte wel begrijpt. Hij is zo bang om weer aan de bedelstaf te raken, dat hij er alles aan doet om zijn armoedige milieu te ontworstelen. En waarom dan niet op de makkelijkste manier, namelijk met zijn uiterlijk?

Verbazend actueel
De bron van ‘Bel ami’ is het gelijknamige boek van Guy de Maupassant, die het schreef in 1885. De Franse schrijver wilde de maatschappij een spiegel voorhouden, door eerlijk te laten zien hoe mensen zich gedragen. 127 jaar later blijkt het verhaal nog verbazend actueel. Het gaat over mensen die met weinig talent toch beroemd kunnen worden, het manipuleren van de media, het westen die op valse gronden een Arabisch land binnenvalt en nooit uit de tijd rakende zaken als seks, bedrog en verraad. De boekversie van ‘Bel ami’ is een klassieker, die dieper gaat dan zomaar een pikant verhaal over een kille casanova die zich via diverse bedden naar de top van de sociale ladder ‘werkt’.

Politieke speelbal
Georges zelf wordt namelijk net zo hard gebruikt door de elite waar hij bij wil horen. Zo krijgt hij een baantje bij dagblad La vie Francaise. Maar aangezien hij geen journalistiek talent heeft schrijft Madeleine zijn krantenartikelen. Via zijn stukken brengt ze haar politieke mening naar buiten. Haar woorden zijn zo opruiend, dat de Franse regering er door moet aftreden. De eenvoudige Georges wordt zo ongewild een stroman en politieke speelbal van een groepje uitgekookte adel, die er allemaal beter van worden, behalve Duroy zelf. Maar Georges zou Georges dan weer niet zijn om het uit wraak aan te leggen met de echtgenote van de krantenmagnaat… en diens dochter. En zo gebruikt én misbruikt iedereen elkaar.

Grote gebaren
Het geheel wordt in beeld gebracht door regieduo Declan Donnellan en Nick Ormerod, die met ‘Bel ami’ hun speelfilmdebuut maken. Hun beider achtergrond is als theaterregisseur. Toch weten ze ‘Bel ami niet te theatraal in beeld te brengen. De acteurs schmieren niet, er zijn nauwelijks grote gebaren en de aankleding is voor dit soort type film sober te noemen. De outfits zijn mooi, maar gedragen en praktisch. Hierdoor voel je als kijker dat ‘Bel ami’ zich in een normale wereld afspeelt. Aan de ene kant is dat goed, maar soms mis je wel een beetje poespas. Je wordt namelijk niet echt meegesleept met wat je ziet, het had wel wat meer mogen spetteren en knallen. En de broeierige sensualiteit van het verhaal, die tenslotte om seks en affaires draait, voelen wij als kijker niet bij deze verfilming. Het afstandelijke van Georges Duroy is helaas teveel overgeslagen naar de film zelf.

Vandaag op TV