TV Krant

Tyrannosaur (2011)


tyr.jpg
Het verontrustende drama 'Tyrannosaur' is een van de beste Britse films van het afgelopen jaar. De gewelddadigheid spat van het scherm, maar de nadruk ligt op de menselijkheid van de getroubleerde personages.

De weduwnaar Joseph (Peter Mullan) woont in een arbeidersbuurt in Leeds. Sinds de dood van zijn vrouw is hij continu boos, dronken en agressief. Na een kroegentocht schopt hij zelfs zijn eigen hond dood. Een avond stappen eindigt bij hem dan ook niet voordat hij wat mensen tegen de grond heeft geslagen. Na een dergelijke ruzie met maar liefst drie jongelui tegelijk moet hij zich uit de voeten maken en daarbij verstopt hij zich achter een kledingrek in een klein winkeltje. De medewerkster in de winkel, Hannah (Olivia Colman), is uiterst vriendelijk tegen hem, maar Joseph kan niet anders dan bot en onaardig tegen haar doen. Toch komt hij de volgende dag en de dagen erop terug naar de winkel en zo ontstaat er langzamerhand een vertrouwensband tussen beiden. Hannah ziet dat Joseph lijdt en vanuit haar christelijke achtergrond probeert ze hem bij te staan. Wat Joseph aanvankelijk echter niet weet is dat Hannahs echtgenoot James (Eddie Marsan) nogal jaloers van aard is...

Duister drama
De bekende acteur Paddy Considine ('The Bourne ultimatum', 'Submarine') schreef en regisseerde in 2007 de korte film 'Dog altogether', met Peter Mullan en Olivia Colman in de hoofdrollen. Voor die 'shorty' won Considine onder meer een BAFTA en een Zilveren Leeuw in Venetië. Na dat succes debuteert hij nu met de rauwe speelfilm 'Tyrannosaur', naar hetzelfde basisidee en met dezelfde geweldig spelende acteurs, aangevuld met de superbe Eddie Marsan ('Happy-go-lucky', 'Sherlock Holmes'). De titel slaat op de bijnaam die Joseph had voor zijn veel te dikke vrouw, die het servies deed rinkelen als ze door het huis liep. Josephs gewelddadige houding valt nog enigszins te verklaren door de dood van zijn vrouw, maar naast de uitbarstingen van James lijkt Joseph haast een padvinder. 'Tyrannosaur' is geen gemakkelijke film en al helemaal geen vrolijke, maar het duistere drama wordt zo realistisch gebracht dat je na afloop als door een mokerslag getroffen in je bioscoopstoel blijft zitten natrillen.

Vandaag op TV