TV Krant

50/50 (2011)


can_02.jpg
Films over levensbedreigende ziekten zijn mierzoet of juist pure tranentrekkers, humor speelt zelden een rol. Niet heel gek, want grappen en tranen vormen geen voor de hand liggende combinatie. '50/50' bewijst dat het wél kan: het ene moment lach je hardop, het volgende welt er een traan op in je ooghoek. De film begint met het bezoek van de 27-jarige Adam (Joseph Gordon-Levitt) aan de arts die hem in onbegrijpelijke vaktaal vertelt dat hij kanker heeft. Adam is volledig verbijsterd: "Dat slaat nergens op. Ik rook niet, ik drink niet, ik scheid netjes mijn afval..." De vreselijke ziekte wordt realistisch in beeld gebracht, zonder het leed van Adam te versimpelen: chemotherapie blijkt geen pretje en Adams vriendin blijkt ook bepaald geen steun. Gelukkig is daar buddy Kyle (Seth Rogen) als ‘olifant in de porseleinkast’, die Adam met nietsontziende grappen bij de les houdt. De ongemakkelijke praatsessies met de jonge, onervaren psychiater Katie (Anna Kendrick) zijn van een ontwapenende schoonheid. De film voelt echt en dat komt niet alleen doordat er zo goed in geacteerd wordt, maar ook doordat hij echt ís. Het script is namelijk van Will Reiser, die kanker had en over zijn eigen ervaringen vertelt. Bovendien is Seth Rogen een vriend van Reiser en speelt hij dus een uitvergrote versie van zichzelf. Daarnaast zijn Gordon-Levitt en Rogen tijdens de opnamen vrienden geworden. En dat is te zien!