TV Krant

Tower heist (2011)


th.jpg
Het personeel van een peperduur appartementencomplex staat altijd voor de bewoners klaar. Als een beurshandelaar die in het penthouse woont er echter voor zorgt dat hun pensioen in rook opgaat, keren ze zich tegen hem. Onder leiding van de manager willen ze in zijn zwaarbeveiligde appartement inbreken om hun geld terug te krijgen.

Josh Kovacs (Ben Stiller) is de manager van een superdeluxe woontoren in hartje New York. Voor dag en dauw staan hij en de rest van het personeel op om de bewoners in de watten te leggen. Kovacs denkt dat hij een goede band heeft opgebouwd met de rijkste bewoner, Wall street goeroe Arthur Shaw (Alan Alda). Groot is dan ook zijn verbijstering als de FBI, onder leiding van agente Claire Denham (Téa Leoni), Shaw arresteert wegens verduistering van vele miljoenen. Het geld is spoorloos, dus zijn slachtoffers lijken te kunnen fluiten naar hun geld. Onder hen ook het personeel van de toren, die hun pensioengeld aan Shaw hadden toevertrouwd. Kovacs weet dat er ergens in het penthouseappartement nog miljoenen verstopt moeten zitten. Hij roept de hulp in van de lokale kruimeldief Slide (Eddie Murphy) om hem en de rest van het personeel de fijne kneepjes van het inbrekersvak te leren.

Ontspannen vermaak
Sommige regisseurs worden door het grote publiek omarmd, maar standaard door ‘serieuze’ critici afgekraakt. Bovenaan die lijst staat Michael Bay, maker van de ‘Transformers’-trilogie. De meeste recensenten kijken neer op de grote explosies, over-de-top roboteffecten en dunne verhaaltje. Maar de kijker vindt het heerlijk vermaak, zet het verstand op nul en laat zich meeslepen met de over-de-top actie. Op die regisseurslijst is Brett Ratner een goede tweede. Bij de serieuze pers heeft hij het verbruid met zijn vlotte niets-aan-de-hand actiecomedy’s, zoals ‘Money talks’, ‘After the sunset’ en de drie ‘Rush hour’-films. Maar het grote publiek trekt zich er weinig van aan. Die gaan massaal naar zijn films omdat ze weten dat Ratner garant staat voor anderhalf uur ontspannen vermaak, gevuld met mooie mensen, een lekkere soundtrack en een stel prima actiescènes.

Fijne muziek
Zijn nieuwste, ‘Tower heist’, past precies in dit plaatje. Naar eigen zeggen wilde Ratner een ode brengen aan overvalfilms uit de jaren zeventig. Of dat echt is gelukt valt te betwijfelen. Alleen de erg fijne muziek, gedomineerd door een ouderwetse blazer-sectie, deed ons nog enigszins aan dat decennium denken. Verder is het vooral een actiecomedy in het hier en nu, waarbij de huidige economische crisis het verhaal een realistische basis geeft: de puissant rijke beurshandelaar die zonder scrupules het zuurverdiende geld van de hardwerkende arbeider erdoorheen jaagt. En het mooie van ‘Tower heist’ is dat de gewone man het de geldwolf eindelijk betaald kan zetten.

Sympathieke schurk
Nou moet gezegd worden dat de slechterik Arthur Shaw opvallend driedimensionaal is. Niet alleen geeft veteraan Alan Alda hem een natuurlijke waardigheid mee, maar Shaw wordt niet neergezet als iemand die schaterlachend met opzet het geld van anderen verbrast. Het is meer iemand die zo rijk is dat hij de waarde van geld niet meer kent. Het enige wat je Shaw kan verwijten is dat hij te makkelijk met het pensioengeld van het personeel is omgesprongen, dat hij ze duidelijker had moeten waarschuwen voor de risico’s. Gelukkig wordt Shaw steeds onaangenamer naarmate ‘Tower heist’ vordert, want een sympathieke schurk past niet in dit verhaal.

Muilkorf af
Door naar de twee echte hoofdrolspelers: Ben Stiller en Eddie Murphy. Een groot pluspunt is dat ‘Tower heist’ de twee acteurs uit hun comfort zone haalt. Allebei waren ze de afgelopen jaren iets te vaak op routine aan het acteren in gezapige familiecomedy’s, maar nu mag de muilkorf weer af. Vooral bij Murphy is het een verademing. We liepen al jaren te klagen dat de acteur de scherpe tong mist van zijn beginrollen (’48 hrs.’, ‘Trading places’, ‘Beverly hills cop’). Dat is bij deze rechtgezet. Een stortvloed aan scheldwoorden komt weer uit Murphy’s mond. Zelfs het hese grinnikje is terug! Voor de kijker is het in het begin even wennen, maar dat komt waarschijnlijk omdat wij hem de laatste twintig jaar grotendeels in brave familiefilms hebben gezien. Na een tijdje accepteer je de nieuwe ‘oude’ Murphy, en zit je met een grijns naar hem te kijken.

Onwaarschijnlijkheden
Die grijns vervaagt wat het verhaal betreft. Het is niet zoals het enigszins vergelijkbare ‘Ocean’s eleven’, die een winnende combinatie had van goede acteurs en een sterk script. Op de spelers van ‘Tower heist’ is niets aan te merken, maar het struikelblok is het simpele verhaal. Het plot over hoe het personeel wil inbreken in de flat is niet goed uitgewerkt, waardoor het op onwaarschijnlijkheden en toevalligheden berust. Iets meer aandacht voor de details was beter geweest. De film is vermakelijk, maar dat komt vooral omdat de acteerprestaties in ‘Tower heist’.
torenhoog boven het verhaal uitsteken.

Vandaag op TV