TV Krant

Larry Crowne (2011)


sco_01.jpg
Tom Hanks raakt zijn baan kwijt in ‘Larry Crowne’. Al gauw blijkt dat dit het beste is wat hem had kunnen overkomen, want een nieuw leven met nieuwe vriendschappen én een nieuwe liefde liggen in het verschiet.

Larry Crowne (Tom Hanks) werkt al sinds mensheugenis bij een supermarkt. Op een dag wordt hij ontboden bij de chef. Overtuigd dat hij eindelijk promotie gaat maken, komt Crowne van een wel heel koude kermis thuis als hij ontslagen wordt. De economische crisis treft ook zijn supermarkt, en de diplomaloze Crowne is de eerste die wordt weggesaneerd. Vastbesloten niet bij de pakken neer te gaan zitten, schrijft hij zich in bij de universiteit om toch een diploma te halen. De middelbare Crowne leeft helemaal op tussen zijn jonge medestudenten, en lijkt ook het hart te veroveren van zijn lerares, Mercedes Tainot (Julia Roberts).

Brave film
Tom Hanks maakte zijn speelfilmregiedebuut in 1996 met ‘That thing you do!’. Een kleine, charmante film over de opkomst en ondergang van een sixtiesband en hun enige hit. Vijftien jaar later komt eindelijk de opvolger. Hanks pakt niet groots uit zoals collega Mel Gibson dat deed met zijn tweede regieklus ‘Braveheart’. De vijf Oscars die Gibson voor dat epische spektakelstuk won (o.a. Beste Film en Beste regie) zullen Hanks ook niet ten deel vallen. Zijn ‘Larry Crowne’ is namelijk een aardige, brave film, niets meer.

Uitstraling
‘Aardig’ en ‘braaf’ slaat ook op Tom Hanks zijn eigen uitstraling. Ondanks dat hij een van de machtigste acteurs van Hollywood is, heeft Hanks nooit de looks en het charisma van een Hollywoodster gehad. Hij zou zomaar je sympathieke, wat saaie buurman kunnen zijn. Wat dat betreft heeft hij zichzelf perfect gecast als de onopvallende Larry Crowne, die tevreden is met zijn voortkabbelende leventje en weinig enerverende baan bij een supermarkt. Tot hij slachtoffer wordt van de economische crisis en van de een op de andere dag zijn baan verliest.

Positief denken
Het is te prijzen dat een superster als Hanks een film wil maken over de economische crisis, en wat dat met de gewone burger doet. Maar dit blijkt juist het zwakke punt van ‘Larry Crowne’. Het wordt namelijk overduidelijk dat miljonair Hanks (die meeschreef aan het scenario) geen idee heeft hoe erg de crisis er bij de gewone burger inhakt. In zijn voorstelling is positief denken het enige wat je moet doen om weer boven Jan te komen. Geen geld meer om de benzineslurpende terreinwagen te houden? Dan ruil je hem toch in voor een kek scootertje, staat nog stoer ook. De hypotheek niet meer kunnen opbrengen? Hou een verkoop van je overtollige spullen in de tuin, kan je gelijk gezellig bijkletsen met de buren. Hoge studiekosten? Met een bijbaantje als kok spijker je en passant je kookkunsten bij. ‘Best gezellig, zo’n crisis’ zie je Larry denken. Hij zit nergens in de put, Crowne doet alles met een opgeruimde lach. En het lukt hem allemaal nog ook!

Aantrekkingskracht
Net zo bijzonder is de onweerstaanbare (en onverklaarbare) aantrekkingskracht die grijze muis Larry heeft op anderen. de knappe, jonge studente Talia (Gugu Mbatha-Raw) wil direct vrienden met hem worden, en binnen de kortste keren is hij opgenomen in de scooterclub van Talia en haar stoere vriend Dell (Wilmer Valderrama). En lerares Mercedes Tainot (Julia Roberts) zwicht ook voor hem. Het zal niet door zijn sex-appeal komen, we houden het maar op Larry’s naïeve oprechtheid, die op sommige momenten wel iets wegheeft van Hanks eigen Forrest Gump.

Lachebekje
Hanks speelt prima, evenals Julia Roberts. Het vroegere lachebekje zet goed de uitgebluste lerares Mercedes neer. Door jarenlang ongemotiveerde studenten in de klas te hebben gehad, plus een huwelijk dat langzaam op de klippen loopt (Mercedes’ man kijkt liever naar porno dan naar haar) is ze een schim van haar eens zo ambitieuze zelf. Dat verandert als ze Larry Crowne in haar klas krijgt. Door zijn tomeloze ambitie laait ook in Mercedes het vuur weer op. Niet alleen om de studenten iets bij te brengen, maar ook om zichzelf weer een kans op geluk te geven.

Onverwoestbaar optimisme
Visueel gezien is Tom Hanks geen opmerkelijk regisseur, en hij heeft een voorliefde voor belegen grapjes (het vreugdedansje dat hij maakt terwijl hij zich onbespied waant, de mobiel die hij herhaaldelijk bij de leraar moet inleveren omdat hij zit te smsen). Maar Hanks geeft de film wel een onverwoestbaar optimisme mee, waarin we op de beste momenten van de film graag in meegaan. Wat dat betreft is ‘Larry Crowne’ het beste te genieten met een roze bril op. Die alle ‘Zo gaat dat niet in de echte wereld’-onwaarschijnlijkheden wegfiltert, en zich alleen focust op een fier ‘Yes we can!’ waarmee de problemen stuk voor stuk worden overwonnen.

Vandaag op TV