TV Krant

Hall pass (2011)


HALL.jpg
Rick en Fred krijgen van hun echtgenotes een week huwelijksvrij, waarin ze mogen doen wat ze willen. Maar het vrijgezellenleven blijkt een stuk minder aantrekkelijk dan ze altijd fantaseerden.

Rick (Owen Wilson) is gelukkig getrouwd met Maggie (Jenna Fischer). Toch kan hij het niet laten om naar andere vrouwen te kijken. Maggie maakt zich zorgen en neemt een rigoureus besluit: ze geeft hem een ‘hall pass’, een vrijbrief voor Rick om een week lang als ongetrouwd man te leven. Maggie hoopt zo dat Rick zijn wilde haren verliest en weer alleen naar háár kijkt. Ricks beste vriend Fred (Jason Sudeikis) regelt hetzelfde met zijn vrouw Grace (Christina Applegate). De twee mannen hopen op een wilde week, maar beseffen tot hun schrik dat niet alleen zij, maar ook hun mooie echtgenotes een week huwelijksvrij hebben...

Pure onderbroekenlol
De regisserende broers Bobby en Peter Farrelly brachten in 1994 hun debuutfilm uit: ‘Dumb and dumber’. Pure onderbroekenlol, die zowel de broertjes als hoofdrolspeler Jim Carrey op de kaart zette. Sindsdien hebben de broertjes zich gespecialiseerd in het genre. Tussen de tien films die ze hebben gemaakt zit geen actie, geen drama en geen thriller. In basis zijn het allemaal grove comedy’s, met uitbundige grappen over schizofrenie (‘Me, myself & Irene), vetzucht (‘Shallow hal’) en Siamese tweelingen (‘Stuck on you’). Dit klinkt flauwer dan het is: de Farrelly’s weten de –meeste- grappen zo over-de-top te brengen dat het nergens echt foute humor wordt.

Liever single?
Welke ‘afwijking’ komt er in ‘Hall pass’ langs? De ‘Het gras is groener bij de buren’-kwaal. En 'buren' staat in dit geval voor het vrijgezellenleven. Hoofdpersonages Rick en Fred zitten beiden in een prima huwelijk, maar omdat het niet meer mag, is het single-zijn opeens heel aanlokkelijk. Stel je voor: elke dag feesten! En elke dag andere vrouwen aan de haak slaan! Het duo denkt dat dit van een leien dakje zal gaan, net zoals ze ervan overtuigd zijn makkelijk zonder hun eigen vrouwen te kunnen. Maar zoals De dijk eens zong: ‘Als ze er niet is, weet een man pas wat hij mist’. Maar dat besef komt pas later in ‘Hall pass’.

Veranderde vrijheid
Eerst wordt uitgebreid en op vaak hilarische wijze getoond hoe de twee mannen met hun pas verkregen vrijheid omgaan. Rick en Fred merken al snel dat het een en ander is veranderd sinds zij twintig jaar geleden voor het laatst gingen stappen. Wat zijn de drankjes duur geworden! En wat is de muziek tegenwoordig een elektronische bak met herrie! En de vrouw van nu wil echt iets beter horen als openingzin dan ‘Ken ik jou niet ergens van?’ De grappen zijn aandoenlijk (Rick die met zijn zwetende hoofd en foute danspasjes behoorlijk uit de toon valt naast de afgetrainde jonge nachtclubgangers). En regelmatig gaat de humor over het op de hak nemen van versierpogingen (Fred neemt zijn motorhelm mee als hij uitgaat, ‘want de vrouwen vinden het stoer als je een motor hebt’. Probleem is dat Fred alleen maar een helm heeft).

Lekker lompe lol
En als aandoenlijke en op de hak-grappen niet meer werken, zetten de regisserende Farrelly-broertjes maar wat graag hun handelsmerk in: lekker lompe lol. En het werkt! We zijn er niet trots op, maar we moesten hardop lachen bij het moment waarop een flauwgevallen Rick uit de sauna wordt getild... door twee blote mannen. Hij ontwaakt met zijn hoofd in de schoot van een van hen, die bezorgt vraagt of het goed gaat. Rick maakt zich meer zorgen om het imposante geslachtsdeel van de man, dat tegen zijn wang rust. Nog een foute, maar perfect uitgevoerde grap: een mooie meid zit op de badrand, terwijl ze praat met Fred. Zij moet niezen, maar tegelijk ontspant er overduidelijk ook een andere spier in haar lichaam, waardoor ze ook van achter moet, eh, hoesten. Zij praat onverstoord verder, terwijl Fred verbijsterd kijkt naar de bruin besproeide badkamerwand achter haar.

Coca-Cola
De boodschap van ‘Hall pass’ is: Drink Coca-Cola! Je zou het haast denken, want de film is overduidelijk gesponsord door het bekende frisdrankmerk; om de haverklap zijn er opvallend in beeld geplaatste blikjes en geparkeerde vrachtauto’s van Coca-Cola te zien. Maar zonder gekkigheid: Na een bijzonder grappig eerste uur, lijken de Farrelly’s plots te beseffen dat er nog een boodschap in de film moet komen. Plus een bevredigend eind! Hierdoor is de moraal een gigantische open deur, gevolgd door een chaotisch slot. Dit is niet alleen bij 'Hall pass': het laatste deel is nooit het beste deel van welke Farrelly-film dan ook. Als ze dat nog leren, zouden hun films zomaar eens opgewaardeerd kunnen worden naar de Calvin Klein-boxershort van de onderbroekenlol.

Vandaag op TV