TV Krant

Night at the museum (2006)


nig.jpg
Ken je dat gevoel? Dat je door een museum loopt en denkt dat de schilderijen en beelden je nakijken... En wat gebeurt er 's nachts, als de bezoekers weg zijn en de kunstwerken er verlaten en donker bijstaan? Nachtwaker Ben Stiller komt erachter!

De gescheiden vader Larry Daley (Ben Stiller) is een dromer die nooit lang een baantje kan vasthouden. Omdat er toch brood op de plank moet komen accepteert hij met frisse tegenzin de functie van nachtwaker bij het Museum of Natural History. Zijn drie stokoude voorgangers, onder leiding van Cecil (Dick van Dyke), hebben een vreemde tip voor Larry: 'Don't let anything in or out!' Wat ze daar precies mee bedoelen blijkt 's nachts, als het enorme geraamte van een dinosaurus plots van zijn sokkel stapt en achter Larry aangaat. Terwijl de nachtwaker rent voor zijn leven ziet hij om zich heen alles van steen, was, bot en stro tot leven komen. Wat blijkt: een oeroude Egyptische betovering zorgt voor leven in de brouwerij (of museum, in dit geval). Om de nachten heelhuids door te komen krijgt Larry gelukkig hulp van Theodore Roosevelts (Robin Williams) wassen beeld.

Volgens regisseur Shawn Levy is de film (gebaseerd op het gelijknamige kinderboek van Milan Trenc) 'een liefdesbrief aan alle musea'. Als basis heeft hij het Museum of Natural History in New York genomen. Maar wie na het zien van 'Night at the museum' op het vliegtuig stapt om in New York het sterk op Robin Williams gelijkende Theodore Roosevelt-beeld te bewonderen, moeten we teleurstellen. Het prestigieuze museum werd vooral gebruikt voor de externe scènes. Het interieur, de zalen én de kunstwerken werden verzonnen voor de film, ten behoeve van het verhaal.

Het is Shawn Levy's eerste grote effectenfilm met veel bekende acteurs. De regisseur was al wat huiverig om zo'n grootschalig project te doen, getuige het feit dat hij het aanbod vier keer heeft afgeslagen. Uiteindelijk heeft Levy toch 'ja' gezegd, maar je merkt dat hij moeite heeft de film op de rails te houden. En hij faalt regelmatig om een goede balans te vinden tussen effecten, verhaal en acteurs. De special effects zijn overigens wel helemaal top, met als pronkstuk het levende geraamte van de Tyrranosaurus Rex die door het museum heen stampt. De effecten krijgen ruim baan, maar de vele rollen worden dan weer ernstig tekort gedaan. Om alle figuren toch nog aan bod te laten komen, krijgen ze ieder een zin of opmerking waardoor hun aanwezigheid in de film wordt 'gerechtvaardigt'. Maar hierdoor wordt 'Night at the museum' democratischer dan goed voor de film is. Ze hadden er beter een paar personages uit kunnen lichtten en die meer diepgang mee moeten geven, want nu blijft het te vlak.

Gelukkig springen een paar bijrollen er nog wel uit. Owen Wilson en Steve Coogan vormen een leuk duo als kibbelende cowboy en Romeinse centaur. Ricky Gervais heeft een veel te kleine rol als hooghartige museumdirecteur, maar zet zo'n leuk 'The Office'-achtig typetje neer, dat hij toch blijft hangen. De figuren die er ook uitspringen, maar dan in negatieve zin, zijn de krasse knarren Dick van Dyke, Mickey Rooney en Bill Cobbs (gezamenlijke leeftijd: 238 jaar). Zij krijgen dan weer wél ruim baan om zich van hun minst leuke kant te laten zien. Vooral Rooney is erg vervelend als quasi-stoere vechtersbaas.

'Night at the museum' is een familiefilm. Een genre waar je als regisseur een ware balanceeract mee moet kunnen uitvoeren: want je moet zowel de kinderen als hun ouders zien te behagen. Er zitten scènes in waar beide generaties om kunnen lachen. Erg grappig is de 'hond-zoekt-stok'-variant; hier apporteert de dinosaurus één van zijn eigen botten. En ook leuk is hoe een getergde Larry genoeg heeft van een aantal figuren. Tegen de vuurzoekende neanderthalers laat hij zijn aansteker zien. 'Hey guys? Quest for fire, it's over'. Jong en oud kan hier om lachen, maar helaas is het grootste deel van de film te kinderachtig. Een hoop geschreeuw, veel rennen, en een paar aartsflauwe grappen (een paaseilandbeeld die dol is op kauwgom: 'Dum dum! Give me gum gum!') maakt het er voor iedereen boven de twaalf jaar niet leuker op.

Toch blijft 'Night at the museum' verteerbaar, en dit is te danken aan hoofdrolspeler Ben Stiller. Hij heeft een carrière opgebouwd met hilarische stuntels in komedieklassiekers als 'Zoolander', 'There's something about Mary' en 'Dodgeball'. Nu, in zijn eerste familiefilm, speelt hij weer zo'n type. En Stiller heeft nog steeds die onweerstaanbaar grappige onthutste blik in zijn ogen als hij weer het lijdend voorwerp wordt (zoals beschoten worden door een miniatuurleger en achternagezeten door Attila de Hun). Stiller heeft de lach aan zijn kont hangen, zelfs in een film waarin niet zoveel te lachen valt.

Vandaag op TV