TV Krant

Terug naar de kust (2009)


TUIY.jpg
“Hier aan de kust, de Zeeuwse kust...” Was het nummer van Bløf een ode aan het mooie Zeeland, in ‘Terug naar de kust’ figureert het Zeeuwse strand als een grimmige achtergrond voor een moorddadige thriller.

Moeder van twee kinderen Maria Vos (Linda de Mol) is zwanger van haar derde, maar aangezien haar relatie met Geert (Daan Schuurmans) op springen staat besluit Maria een abortus te laten plegen. Kort hierna ontvangt ze brieven waarin ze met de dood wordt bedreigd. Rechercheur van Wijk (Pierre Bokma) wordt op de zaak gezet, maar die lijkt weinig voor haar te kunnen doen. Maria besluit met haar kroost uit Amsterdam tijdelijk naar haar ouderlijk huis aan de Zeeuwse kust te verkassen, waar haar zus Ans (Ariane Schluter) nog steeds woont. Maar ook hier lijkt de anonieme bedreiger haar te hebben gevonden...

Op de cover van het oktobernummer van de ‘Linda.’ poseert een hele rits jong vrouwelijk filmtalent, zoals Anna Drijver, Sylvia Hoeks en Melody Klaver. Tussen hen in staat pontificaal bladnaamgeefster Linda de Mol. Afgezien van het feit dat zij gemiddeld twintig jaar ouder is dan haar fotogenoten (en de covertekst ‘Gouden kalfjes’ in haar geval ‘Gouden koe’ zou zijn, maar dat klinkt niet echt aardig!) denken wij bij de naam ‘Linda de Mol’ niet direct aan ‘actrice’. We zien haar nog steeds voornamelijk als de goedlachse presentatrice van grote spelshows. Maar een blik op haar CV doet ons beseffen dat we verkeerd zitten. Samen met Monique van de Ven vormde ze een goed politieduo in misdaadserie ‘Spangen’, en al vier jaar kruipt ze prima in de huid van de tikkeltje ordinaire Cheryl Morero in het succesvolle ‘Gooische vrouwen. Tussendoor was ze nog te zien in comedy ‘Ellis in glamourland’ en een stel Duitse tv-films. Dus ja, Linda de Mol mag zich actrice noemen, en ze zet met ‘Terug naar de kust’ haar beste acteerprestatie neer. Haar blonde lokken vervangen door donkere manen overtuigt De Mol als Maria Vos, die twijfelt of zij nu door een gek belaagd wordt, of dat ze zelf gek aan het worden is.

De film is gebaseerd op de gelijknamige debuutroman van Saskia Noort. De thrillerschrijfster heeft met haar hele oeuvre al meer dan een miljoen boeken in Nederland verkocht. Persoonlijk heb ik nog niets van Noort gelezen, dus ook niet ‘Terug naar de kust’. Bij het kijken naar de verfilming is dat geen probleem: integendeel, omdat je niet van tevoren weet wie de dader is, is het naar hartelust gissen wie Maria langzaam wil breken. Is het die obsessieve fan van het bandje waar ze in zingt? Haar vreemdgaande en alcoholische vriend Geert? De knappe Belg Harry (Koen de Bouw) die opeens aan de kust opduikt? Regisseuse Will Koopman weet iedereen wel iets verdachts mee te geven, waardoor het aangenaam lang gissen blijft naar de werkelijke dader. Ze verpakt het verhaal in beelden van een koud en grijs Nederland. Zelfs de normaal zo mooie Zeeuwse kust heeft iets sinisters, zoals donkere wolken zich samenpakken boven het verlaten strand en de wind huilt om het eenzame duinhuis van Maria’s zus Ans. Het resultaat is een effectieve thriller van eigen bodem.

Vandaag op TV