TV Krant

He's just not that into you (2009)


jen_01.jpg
Een droomcast, leuke personages en een verhaal dat zowel voor haar als voor hem uiterst herkenbaar is. Dat alles maakt ‘He’s just not that into you’ tot een van de meest geslaagde romantische comedy’s van de laatste tijd.

“He’s just not that into you”. Verwoede fans van ‘Sex & the city’ zullen dit zinnetje onmiddellijk kunnen thuisbrengen. Het komt namelijk voor in de aflevering ‘Pick-a-Little, Talk-a-Little’. Daarin legt een van Carrie Bradshaw’s vrienden namelijk uit dat mannen, in tegenstelling tot vrouwen, geen geheime signalen uitzenden als het om relaties gaat. Als een man na de eerste date een vrouw niet meer belt voor een vervolgafspraak dan doet hij dat niet omdat hij haar nummer is kwijtgeraakt of zijn moeder plotseling ziek is geworden, maar simpelweg omdat “He’s just not that into you’.

Het zinnetje ging al snel een eigen leven leiden. Voor scenarist Greg Behrent, de man die het zinnetje bedacht, reden om al zijn ervaringen op het gebied van romantiek en relaties te verwerken in het (samen met Liz Tuccillo geschreven) boek ‘He’s just not that into you: The no-excuses truth to understanding guys’. En toen het boek pijlsnel omhoogklom in de Amerikaanse bestsellerlijsten, was een verfilming (door de productiemaatschappij van Drew Barrymore) nog maar een kwestie van tijd.


Het resultaat is een lichtvoetige en veelkleurige mozaïekfilm in de stijl van ‘Love actually’, waarbij negen afzonderlijke verhaallijnen door elkaar worden geweven. Plaats van handeling is nu eens niet New York of Los Angeles, maar het aan de Amerikaanse noordoost kust gelegen Baltimore. Een plaats met iets minder inwoners dan Amsterdam, waarbij het niet eens zo ongeloofwaardig is dat de personages elkaar af en toe op straat tegenkomen.


Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Gigi (Ginnifer Goodwin), een single van rond de dertig die nu eindelijk wel eens aan de man wil. Alleen heeft ze de neiging om bezitterig te worden zodra zich een geschikte kandidaat zich aandient. Gigi heeft een date gehad met Conor (Kevin Connolly) en is verbaasd dat hij niet terugbelt. Maar dat komt omdat Conor verliefd is op de sexy Anna (Scarlett Johansson), die zelf een oogje heeft op de knappe advocaat Ben (Bradley Cooper). Probleem is dat Ben is getrouwd (zij het niet helemaal gelukkig) met Janine (Jennifer Connelly), die niet alleen een collega is van Gigi, maar ook van Beth (Jennifer Aniston), die al zeven jaar een relatie heeft met Neil (Ben Affleck), maar het uitmaakt als hij na al die jaren nog altijd niet met haar wil trouwen.


Vreemde eend in de bijt is Mary (Drew Barrymore), die alleen nog maar relaties heeft op internet. Van haar komt de memorabele verzuchting dat als je vroeger door een man gedumpt werd, hij je dat in elk geval nog persoonlijk kwam vertellen. Maar tegenwoordig? “Een jongen had mijn voicemail op het werk ingesproken,” moppert ze. “Waarna ik hem thuis probeerde te bellen, hij mijn een email stuurde op mijn Blackberry en ik een sms stuurde naar zijn mobiel. En uiteindelijk moet je al die portals checken om door zeven moderne communicatievormen te worden afgewezen.”


De enige die overal boven lijkt te staan is barkeeper Alex (Justin Long), die niet in vaste relaties gelooft en het steevast uitmaakt met zijn vriendinnetjes voordat hij aan ze gehecht raakt. Uitgerekend Alex ontpopt zich in de loop van de film als Gigi’s steun en toeverlaat bij het zoeken naar een geschikte vent.


Op basis van het voorafgaande zou je kunnen concluderen dat het in deze film vooral de vrouwen zijn die wel wat relatieadvies kunnen gebruiken. Maar als het om de liefde gaat zijn de mannen minstens zo ‘clueless’. Neil trekt zich terug op zijn boot nadat hij door Beth het huis uit is gezet en blijft daar zitten. Conor heeft op den duur wel door dat hij door Anna aan het lijntje wordt gehouden, maar blijft als een hondje achter haar aanlopen. Terwijl Ben wel beseft dat zijn huwelijk op dood spoor zit, maar niet mans genoeg is om een scheiding aan te vragen voordat hij zich in de armen van een andere vrouw stort.


Hoewel er in deze film heel wat wordt afgetobd, is het bepaald geen tobberige film geworden. Integendeel, de cast schittert, de dialogen sprankelen en de vele verhaallijnen worden door regisseur Ken Kwapis (o.a. ‘The office US’) met schijnbaar speels gemak aan elkaar geregen. Het onverwacht grote Amerikaanse succes van de film suggereert bovendien dat we met een echte ‘date movie’ te maken hebben: een film die weliswaar in de eerste plaats bestemd is voor vrouwen, maar waarbij mannen zich niet hoeven te vervelen en waarbij er na afloop ook nog wat valt na te praten. En mocht hij daarna toch niet meer bellen voor een nieuwe afspraak, dan weet je in elk geval zeker dat hij toch niet de juiste voor je is...

Vandaag op TV