TV Krant

Harry Potter and the prisoner of Azkaban (2004)


emma.jpg
Magie en magische wezens zijn nog steeds volop aanwezig in deze derde Harry Potter-verfilming. Van de statige Hippogrief (half paard, half adelaar) tot de gruwelijke dementors is het bovennatuurlijke misschien zelfs meer vertegenwoordigd dan in de eerste twee films. De nieuwe regisseur Cuarón (‘Y tu mamá también’, ‘Gravity’) graaft dieper met zijn acteurs, die inmiddels volwassener zijn geworden. Hij boort thema’s aan als opgroeien, identiteit, relaties met vrienden, het ontbreken van ouderlijke begeleiding en het zoeken naar je eigen identiteit. Bovendien speelt tijd een belangrijke rol in de hele film. Dat zit duidelijk in de plot, maar je ziet het ook visueel terug, bijvoorbeeld in klokken en enorme slingers. Het resultaat is een volwassener film dan zijn voorgangers en een engere. Harry, Hermione en Ron zijn inmiddels aan hun derde jaar op de toverschool bezig. Harry’s veiligheid wordt bedreigd door een zekere Sirius Black (Gary Oldman), die onlangs uit de verschrikkelijke gevangenis van Azkaban is ontsnapt. De gevangenis stuurt de zogenaamde dementors, skelet-achtige wezens die monnikskappen dragen en parasiteren op levensenergie, om Sirius weer te vangen. Dementors blijken voor onschuldigen ook gevaarlijk, zoals Harry snel merkt. Dit derde deel is de enige Potter-film die zich heel duidelijk bij één verhaallijn houdt en waar je na afloop niet meteen gaat denken over wat er allemaal wel in het boek stond en niet in de film zat. Volgens ons dus de beste verfilming van het achttal, maar hij bracht het minst op in de bioscopen.

Vandaag op TV