TV Krant

Wakefield (2016)


wakefield-bryan-cranston-jennifer-garner-telluride-.jpg
Iedereen heeft wel eens iets gedaan wat sociaal gezien een beetje raar was. Een spontane actie zonder dat je de voors en tegens echt goed hebt afgewogen. Bij de meesten blijft het onopgemerkt, maar bij Howard Wakefield groeit een kleine actie uit tot iets veel groters, met dito gevolgen.



Om een ruzie met zijn vrouw Diana (Jennifer Garner) te ontlopen, verstopt Howard Wakefield (Bryan Cranston) zich op de zolder van zijn garage. Eerst wil hij daar enkel een nachtje vertoeven, maar door omstandigheden worden dit dagen, weken, maanden… Vanuit het zolderraam ziet hij hoe zijn gezin het leven langzaam weer oppakt, en begint Howard zich af te vragen wat hij eigenlijk van het leven wil.



Drempel

Het knappe script weet duidelijk te maken waarom Howard na die nacht niet direct naar huis gaat. Eerst ziet hij zijn schoonmoeder langskomen, waar hij echt geen zin in heeft. Even wachten dus. Na haar vertrek volgen er twee agenten; Diana heeft Howard namelijk als vermist opgegeven. Vanuit zolderraam kijkt Howard verschrikt toe. Hij heeft steeds meer uit te leggen als hij nu naar buiten komt… En zo blijft Howard wachten en wachten op het juiste moment. De drempel om letterlijk de drempel van zijn huis weer over te gaan, wordt steeds groter, omdat steeds meer mensen een verklaring zullen eisen voor zijn ‘rare’ gedrag.



Gefascineerd

Howard blijft uiteindelijk maar zitten waar hij zit. Dat de kijker dit voor zoete koek slikt, komt door Bryan Cranston. Hij geeft Howard Wakefield zoveel lagen mee, dat je gefascineerd blijft kijken. Op het eerste gezicht is hij een man die alles heeft: een top-baan, mooi huis en een prachtig gezin. Maar dan zie je méér van hem. Howard blijkt tegen een zenuwinzinking aan te hikken door de constante ratrace op het werk, en de druk om zijn gezin te onderhouden. Hij wil daar uit stappen. En al doet hij dat op een tamelijk bizarre manier, je snapt het wel.