TV Krant

Borg/McEnroe (2017)


TVK1741_14_15_03.jpg
IJskonijn Björn Borg en driftkikker John McEnroe speelden een legendarische finale op Wimbledon in 1980. Het leken tegenpolen, maar het onderhoudende ‘Borg/McEnroe’ laat zien dat ze meer gemeen hadden dan verwacht.

Tussen 1978 en 1981 speelden Björn Borg (Sverrir Gudnason) en John McEnroe (Shia LaBeouf) veertien keer tegen elkaar. Maar de finale op Wimbledon van 1980 was beladen: Borg kon voor de vijfde keer winnen en McEnroe kon zijn eerste zege op het heilige gras behalen. De rode draad in de film is deze wedstrijd, doorspekt met lange flashbacks naar hun beider jeugd en de voorbereiding op het toernooi.

Weetjes
Wat blijkt: Borg was in zijn jeugd net zo’n driftkikker als McEnroe, tot zijn trainer hem aanleerde elke emotie voortaan in zijn slagen te stoppen. En McEnroe was een rustige jongen, tot hij gek werd van de constante druk om te presteren, die zijn ouders hem oplegden. Het is een van de weetjes in deze film, die meer focust op Borg dan zijn tegenstander. Maar er is geen held of vijand in ‘Borg/McEnroe’. Gewoon twee mannen die op hun eigen manier dealen met de enorme druk en verwachtingen van de buitenwereld.

Analyseren
Het tennis in de film ziet er honderd procent ‘echt’ uit, het acteerwerk is goed, en de sfeer en aankleding van 1980 zijn prima getroffen. ‘Borg/McEnroe’ is echter geen adrenalineverhogende film die naar een nagelbijtende apotheose leidt. Het tempo blijft rustig, zelfs in dé wedstrijd. Maar dat geeft de kijker tijd om de personages en hun acties rustig te bekijken en analyseren. Dan vallen je pareltjes van scènes op. Zoals die waar de heren alleen maar even naar elkaar kijken, met een mengeling van respect, herkenning en een verlangen om een beetje zoals die ander te zijn.

Vandaag op TV


Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.