TV Krant

Tulipani (2017)


TVK1737_14_15_05.jpg
Op 20 september is het tragische sprookje ‘Tulipani’ van Oscarwinnaar Mike van Diem de openingsfilm op het Nederlands Filmfestival. De dag daarna is het nostalgische verhaal overal in het land te zien.

De ontstaansgeschiedenis van ‘Tulipani’ ging niet over... rozen. De opnamen startten al in 2015, maar destijds stortte regisseur Marleen Gorris in op de set van wat toen nog ‘Tulips, love, honour and a bike’ zou heten. De overspannen Oscarwinnares Marleen Gorris (‘Antonia’) werd vervangen door een andere Oscarwinnaar, Mike van Diem (‘Karakter’). Die wijzigde hier en daar wat aan het script, schoot enkele dingen opnieuw en kreeg de film met een jaar vertraging alsnog in de bioscopen. Geef die man een bos bloemen!

Gekunsteld
De plot is wat gekunsteld in elkaar gezet en ontvouwt zich in drie tijden. In de meest recente vertelt de jonge Canadese Anna (Ksenia Solo) aan een agent hoe ze in het Italiaanse ziekenhuis beland is met verbrande billen. In de middelste zien we dat ze in dat Italiaanse dorp de as van haar overleden moeder wilde verstrooien. En in het verste verleden zien we hoe haar vader Gauke (Gijs Naber) en zijn vrouw daar als Nederlanders een bestaan proberen op te bouwen met het telen en verkopen van tulpen: “Tulipani!, tulipani!”
Die tijd-opzet voelt soms wat gemaakt en voegt weinig toe.

Pasta prakken
De episoden rondom de Zeeuwse boer Gauke zijn het best geslaagd. We zien hoe hij na de watersnoodramp van 1953 zijn boerderij kwijtraakt, zweert dat hij nooit meer natte voeten zal krijgen en voor zijn grote liefde een droog plekje gaat zoeken in Italië. Op klompen fietst en fietst en fietst hij maar door en in een schattig dorpje dat zo weggelopen lijkt uit een Bertolli-reclame valt hij doodmoe neer. Zijn verhaal heeft iets naïefs. Hij denkt dat het dorp Vendesi (wat in het Italiaans ‘te koop’ betekent) heet omdat er een bord met die tekst staat en hij sjouwt dat kruisvormige bord mee, waardoor hij voor Jezus wordt aangezien. Ook komen Gauke’s geteelde tulpen als bij tovenarij in een nacht allemaal tot volle bloei. De gemeenschap accepteert deze zonderling direct, ook al prakt Gauke zijn pasta alsof het aardappelen zijn en snapt hij het gevaar van de maffia niet.

Blij gevoel
Qua logica scoort de film een onvoldoende en het omliggende verhaal is zelfs wat kluchtig (met een enorme scheetgrap). Maar de prachtige landschappen en het ouderwets aandoende verhaal geven de kijker een blij gevoel. ‘Tulipani’ is een Nederlands sprookje met een Italiaans sausje: alsof je boerenkool met bolognesesaus serveert. Het ziet er wat apart uit en de verschillende onderdelen matchen niet helemaal, maar je wordt wel vrolijk van het eindresultaat en het is in elk geval prettig anders.

Vandaag op TV


Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.