TV Krant

Beauty and the beast (2017)


TVK1712_14_02.jpg
De nieuwste versie van het aloude ‘Beauty and the beast’-verhaal is extravagant entertainment geworden, waarbij de bijrollen de show stelen.

A tale as old as time...’ Goed, het verhaal van ‘Beauty and the beast’ is niet zo oud als de tijd, maar is wel behoorlijk oud: de eerste gepubliceerde versie dateert uit 1740, en in 1899 werd het voor het eerst verfilmd. Vele incarnaties volgden, van de jarentachtigserie met Linda Hamilton en
Ron Perlman tot de animatieklassieker van Disney uit 1991.

Afschrikwekkend
Belle (Emma Watson) belandt in het kasteel van het beest (Dan Stevens). Dit was ooit een arrogante prins, maar nadat hij een heks had beledigd toverde ze hem om in een afschrikwekkend wezen. Pas als het beest iemand vindt die voor zijn innerlijk valt in plaats zijn uiterlijk, zullen hij en z’n personeel (dat is omgetoverd tot huisraad) weer hun menselijke vorm krijgen. Zal Belle die persoon zijn?

Emma Watson
Apart genoeg zijn de zwakke schakels in deze verfilming juist Belle en het beest. Emma Watson is te licht voor de rol. In dramatische scènes gebruikt ze haar standaard Hermelien-fronsje uit de ‘Harry Potter’-films, in combinatie met een klagelijke voordracht. Het voelt als een trucje. En het beest heeft last van de computereffecten die zijn gebruikt om z’n hoofd te creëren. Deze zijn net niet fotorealistisch genoeg, waardoor de gezichtsuitdrukkingen troebel overkomen. Ook jammer dat ze Dan Stevens stem hebben vervormd. Waarschijnlijk deden ze dit om die beestachtig te laten klinken, maar nu lijkt het net of hij praat met een volle mond.

Bonte bijrollen
Het lijkt een onoverkomelijke hindernis als juist de titelpersonages niet goed zijn... Maar in deze film is dat gelukkig niet het geval. De bijrollen stelen de show, met Luke Evans voorop. Met zichtbaar plezier stort hij zich op de rol van Gaston, die sowieso de interessantste transformatie doormaakt. Hij begint als een hilarisch ijdel figuur, maar wordt steeds donkerder en gevaarlijker naarmate Belle zijn avances blijft afwijzen.

Heftig huisraad
Ook goed is het levende huisraad in het kasteel van het beest. Dit wordt wél fantastisch tot leven gewekt met GCI. Het verschil met het minder gelukte beest is dat het attributen zijn, waardoor je als kijker niet wordt afgeleid door ogen, neus en mond die net niet menselijk genoeg overkomen. Bij het huisraad zijn de pianotoetsen tanden, gordijntjes in de boudoirkast ogen en de armen van de kandelaar eh, armen.

Puike edelkitsch
Alles in deze ‘Beauty and the beast’ is uitvergroot en extravagant. Pure edelkitsch, maar wel prima uitgevoerde edelkitsch, met zang- en dansnummers waarbij alles uit de kast wordt getrokken. Je houdt ervan of niet, maar zelfs de grootste musicalhater moet toegeven dat het wel goed wordt uitgevoerd. En de klassieke nummers blijven onweerstaanbaar. ‘A tale as old as time...’

Vandaag op TV