TV Krant

Free state of Jones (2016)


TVK1635_14_02.jpg
‘Free state of Jones’ is bij vlagen indrukwekkend, maar vaker traag en prekerig. Matthew McConaughey speelt wel knap Newton Knight, een deserteur die de Amerikaanse Burgeroorlog ontvlucht en in het Mississippigebied tegen het corrupte bewind strijdt.

Met beelden van het front van de Amerikaanse Burgeroorlog van grof- weg 150 jaar geleden begint ‘Free state of Jones’ heftig. Een groep zuidelijke soldaten loopt het strijdveld op, bij bosjes stervend door kanon- en geweervuur. Dat wordt gruwelijk in beeld gebracht met vermorzelde gezichten en een ziekenboeg waar de zaag gehanteerd wordt voor amputaties. Newton Knight (Matthew McConaughey met ruige baard) zit bij de medische dienst, maar nadat een neefje omkomt, deserteert hij en gaat terug naar de provincie Jones in de staat Mississippi. Daar knijpt de overheid de bewoners af en Newton organiseert het verzet, waarbij hij als een moderne Robin Hood vanuit een mysterieus moeras opereert.

Meerdere gedachten
Was het daar maar bij gebleven, maar de film hinkt helaas op diverse gedachten en wil te veel thema’s behandelen. Hij gaat over de Burgeroorlog, maar ook over de strijd tegen de machthebbers, en richting het tweede deel steeds meer over discriminatie en stemrecht. Elk onderwerp had een film apart verdiend, maar door ze samen te voegen wordt het verhaal fragmentarisch en lang, heel lang. Gedurende die twee uur en negentien minuten begint de herhaling steeds meer op te vallen: weer een brand, weer een rechtszaak, weer een overval, weer een begrafenis. Hoe belangrijk de thema’s ook zijn, er wordt wel veel geduld van de kijker gevraagd.

Fragmentarisch
De regisseur overspeelt duidelijk zijn hand. Deze Gary Ross maakte voor ‘Free state of Jones’ slechts drie films, maar dat waren wel absolute toppers. In ‘Pleasantville’ raken de hoofdpersonen in een klassieke zwartwitdramaserie verzeild en worden gediscrimineerd; in ‘Seabiscuit’ rent een gemankeerd racepaard de Amerikaanse economie uit een recessie en in ‘The Hunger Games’ zijn onderdrukking en dictatuur aan de orde van de dag. Alle drie de films hebben een goed verhaal waarin de boodschap zich bescheiden op de achtergrond houdt. Helaas heeft de regisseur de prioriteiten hier precies omgedraaid. De loodzware boodschap over discriminatie voert de boventoon en verstikt het onderliggende verhaal, dat fragmentarisch verteld wordt en daardoor niet uit de verf komt. Memorabele momenten Elk onderdeel van de film is al eens beter gedaan. De Burgeroorlog bijvoorbeeld in ‘The patriot’ met Mel Gibson; de vrijbuiter die van de machtshebbers steelt in de verschillende ‘Robin Hood-verfilmingen’; het slaventhema in ‘12 years a slave’ en de stemrechtdiscussie in ‘Mandela: Long walk to freedom’. ‘Free state of Jones’ kent memorabele momenten (die zich vooral in het moerasgebied afspelen) waar blank en zwart nader tot elkaar komen, maar is verder een nogal onoverzichtelijk geheel. Jammer, er had veel meer ingezeten.

Memorabele momenten
Elk onderdeel van de film is al eens beter gedaan. De Burgeroorlog bijvoorbeeld in ‘The patriot’ met Mel Gibson; de vrijbuiter die van de machtshebbers steelt in de verschillende ‘Robin Hood-verfilmingen’; het slaventhema in ‘12 years a slave’ en de stemrechtdiscussie in ‘Mandela: Long walk to freedom’. ‘Free state of Jones’ kent memorabele momenten (die zich vooral in het moerasgebied afspelen) waar blank en zwart nader tot elkaar komen, maar is verder een nogal onoverzichtelijk geheel. Jammer, er had veel meer ingezeten.