TV Krant

Eddie the eagle (2016)


eddie.png
Een van de motto’s van de Olympische Spelen luidt: meedoen is belangrijker dan winnen. En voor sommige deelnemers was meedoen eigenlijk al pure winst. ‘Eddie the Eagle’ volgt de moeizame weg van een Britse schansspringer naar de Spelen van Calgary en weet zowel te amuseren als te ontroeren.

Eddie Edwards. Die naam zegt vrijwel niemand iets. Maar onder zijn bijnaam Eddie the Eagle is de Britse schansspringer wereldberoemd onder mensen die naar de Olympische Spelen van 1988 keken. Het toernooi in Calgary kende met de bobsleeërs van Jamaica ook al een stel buitenbeentjes dat het tot een film (‘Cool runnings’) schopte. Schansspringer Eddie (Taron Egerton) werd weliswaar afgetekend laatste, maar zijn vreselijke stijl, onhandigheid, humor en durf zorgden ervoor dat hij bekender werd dan winnaar Matti Nykänen en dat hij over de hele wereld werd gevraagd voor tv-programma’s en het openen van allerlei evenementen.

“Begin er niet aan”
De biografische film, waarvan de echte Eddie heeft gezegd dat hij slechts voor tien procent gebaseerd is op zijn echte leven, begint met een tienjarige Eddie (Tom Costello jr.). Ondanks een weinig sportief lichaam en gebrekkige knieën droomt deze jongen uit een arbeidersmilieu van de Olympische Spelen. Hij oefent in de achtertuin onder andere op hamerslingeren en hardlopen, maar blijkt nergens talent voor te hebben. Dan verzet hij zijn bakens naar de Winterspelen, waar de nationale concurrentie veel beperkter is. Ook als skiër lukt het Eddie niet om de Spelen te halen en dus besluit hij zich op het schansspringen te storten. Daar heeft Eddie geen concurrenten en in Groot-Brittannië liggen de kwalificatie-eisen zo laag dat zelfs Eddie die moet kunnen halen. Al zijn de eerste tips van zijn coach (Hugh Jackman) nogal ontmoedigend: “Begin er niet aan”, gevolgd door het niet veel hoopgevender “Probeer niet dood te gaan”. Bovendien verhoogt het Britse Olympisch Comité snel de kwalificatienorm als ze merken dat Eddie tegen hun verwachtingen in op Olympische koers ligt. Overwint Eddie deze tegenslagen?

Adelaar? Underdog!

‘Eddie the Eagle’ vertelt het klassieke underdogverhaal. Eddie is onhandig, heeft een enorme bril met jampotglazen die steeds beslaan waardoor hij nauwelijks ziet waar hij moet landen en had eigenlijk – zoals in de Scandinavische landen – al als zesjarige aan de moeilijke en gevaarlijke sport moeten beginnen. Daarnaast is Eddie een buitenbeentje. Hij drinkt geen alcohol maar melk, is onhandig met vrouwen, is veel te zwaar (acht kilo zwaarder dan de op een na zwaarste Olympische springer) en is zó blij als hem iets lukt dat hij als een curiositeit wordt neergezet. Voeg daarbij het gebruikelijk type trainer, in dit geval een door drank omlaaggevallen Amerikaan die nu de piste prepareert en belachelijk wordt gemaakt door de huidige topsporters. Een ander vast onderdeel van dit soort films bestaat uit de ongebruikelijke trainingsmethoden. Schansspringen is volgens trainer Hugh Jackman vergelijkbaar met een vrijpartij met Bo Derek en om stabiel te blijven, staat Eddie met ski’s bovenop een rijdende auto.

Echte blijdschap
Gelukkig wordt Eddie niet alleen maar neergezet als clown. Hoewel we lachen om de grappen en grollen ten koste van deze sul, leven we tegelijkertijd met hem mee. Dit is een man die echt voor zijn ene droom gaat en daar alles voor over heeft. Ondanks de niet onaanzienlijke kans op een doodsmak en ruzie met zijn vader, die de dure training niet kan betalen. Voor iemand als Eddie is een sprongafstand waar tegenstanders zich voor zouden schamen al een overwinning en een lange neus naar iedereen die hardop zei dat hij nooit iets zou bereiken. Ondersteund door toepasselijke muziek uit het verleden, zoals ‘The sky’s the limit’ van Nik Kershaw en ‘Touching hearts and skies’ van Midge Ure, zien we dat meedoen voor Eddie al winnen is. Na zijn gezwoeg ben je blij voor hem en begrijp je zijn wat lullig uitgevoerde adelaarsdans na de Olympische sprong. Zo wordt deze grappig bedoelde underdogfilm toch ineens de biografie van een winnaar, die niet alleen amuseert maar ook ontroert.

Vandaag op TV