TV Krant

Belle (2015)


belle_01.jpg
De Engelse film 'Belle' is meer dan een prachtig vormgegeven kostuumdrama. Het vertelt een waargebeurd verhaal over slavernij en vrijheid, recht en onrecht, emancipatie en liefde

Met 'Belle' verschijnt opnieuw een film over het slavernijverleden. Na recente producties als '12 years a slave', 'Django unchained' en 'Hoe duur was de suiker' geeft 'Belle' echter een andere kijk op de zaak. Hier komen geen suikerplantages, afgebeulde slaven of zweep-slagen in beeld, maar Britse landhuizen en rechtszalen. 'Belle' is gesitueerd in de betere kringen van het laat achttiende-eeuwse Engeland, in de jaren dat de afschaffing van de slavernij voor het eerst op de agenda kwam. De jonge Britse admiraal John Lindsay heeft bij een zwarte slavin een kind verwekt. Na de dood van de moeder brengt de marineofficier dit donkere, zesjarige dochtertje Belle onder bij zijn rijke oom, Lord Mansfield (Tom Wilkinson) en tante (Emily Watson). Belle (de fantastisch acterende Gugu Mbatha-Raw) groeit op in weelde op het landgoed Kenwood. Nu heeft ze gelukkig een ander achternichtje van de lord om mee te spelen. Deze Elizabeth (Sarah Gadon) is echter wél blank en heeft duidelijk meer privileges.

Overboord gekieperd
Lord Mansfield, de goede man heeft echt bestaan, was indertijd de hoogste rechter van het land. Rond 1782 hield hij zich bezig met een zaak rond het slavenschip Zong, dat wegens 142 verdronken slaven een claim had ingediend bij een verzekeringsmaatschappij. De slaven waren echter door de bemanning zelf overboord gekieperd, omdat ze ziek waren en op de slavenmarkt toch niet veel meer zouden opbrengen. Dood waren ze meer waard, mits de verzekering zou uitkeren, en daarover moest Mansfield dus een oordeel vellen. De alom gerespecteerde magistraat heeft in de film een leerling-jurist, John Davinier (Sam Reid), die af en toe op Kenwood komt voor les en instructies. Bij die gelegenheden ontmoet hij Belle, voor wie hij al snel een zwak heeft. Als pleitbezorger van het abolitionisme (de afschaffing van de slavernij) vindt hij haar donkere huid geen probleem. Regisseuse Amma Asante, zelf donker, werd door de producenten voor deze film benaderd, op basis van haar indrukwekkende debuutfilm 'A way of life'. In 'Belle' toont ze dat ze vaardig genoeg is om complexe thema's tot een fraaie, betekenisvolle film te kneden.

Vandaag op TV