TV Krant

Cinderella (2015)


BI-cinderella.png
Weg met het hedendaags cynisme en sarcasme! Het sprookje van Assepoester wordt in 'Cinderella' op de klassieke manier verteld en dat bevalt prima.

Je kunt een sprookje op verschillende manieren vertellen. Of je geeft er een moderne twist aan zoals 'Enchanted' (ouderwetse sprookjesprinses moet het zien te rooien in hedendaags New York), of je bekijkt het vanuit een bijzondere invalshoek ? la 'Maleficient' (het Doornroosje-verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de boze heks). Maar je kunt ook gewoon het sprookje vertellen zoals het is. Het zijn tenslotte niet voor niets tijdloze klassiekers, dus waarom krampachtig aan het verhaal gaan morrelen als het origineel al generaties lang bekoort? Dat is wat 'Cinderella' doet. Alles wat Cinderella (Assepoester) zo bekend maakt, komt langs: van de boze stiefmoeder tot de goede fee, en van de pompoenkoets tot het glazen muiltje.

Prins met poetsvrouw?
Cinderella (Lily James) heeft een heerlijke jeugd. Dat verandert als haar moeder overlijdt en haar vader hertrouwt met Lady Tremaine (Cate Blanchett). Zij en haar twee dochters maken Cinderella's leven zuur, en dat wordt alleen maar erger als Cinderella's vader ook sterft. Ze wordt ingezet als werkster, kokkin en poetsvrouw en krijgt als bijnaam Assepoester. Aan haar uitzichtloze situatie lijkt een eind te komen als Cinderella de prins (Richard Madden) ontmoet, die zeer gecharmeerd is van de onbekende dame. Hij wil haar dolgraag nog een keer zien en organiseert een bal, in de hoop dat zij ook zal komen. Met hulp van een goede fee (Helena Bonham Carter) verschijnt Cinderella als een prinses ten tonele en verovert definitief het hart van de prins. Maar om middernacht zal de betovering verbroken zijn, en verandert ze weer in Assepoester? En kan een prins wel met een poetsvrouw trouwen?

Houd moed en wees aardig
De film komt uit de Disney-stal, die ons ook de animatieklassieker uit 1950 bracht. Die tekenfilm is de blauwdruk voor deze versie, maar scriptschrijver Chris Weitz laat ons met een paar veranderingen beter meeleven met het verhaal (Weitz is overigens ook de man die ons 'Amercan pie' bracht. Maar wees gerust: in 'Cinderella' worden geen geslachtsdelen in appeltaarten gestoken). Kwam in de versie uit 1950 Cinderella's moeder niet voor, en was haar eerste ontmoeting met de prins op het bal, nu is dat anders. De film begint met de gelukkige jeugd van het meisje met haar ouders, tot moeder na een ziekbed sterft. De prins ontmoet ze in het bos waar hij aan het jagen is. Dit bewerkstelligt twee dingen: omdat we de moeder nu hebben meegemaakt begrijpen we Cinderella's verdriet beter. Ook begrijpen we dat ze haar moeder wil eren door diens levensmotto hoog in het vaandel te houden: 'Houd moed en wees aardig, daarmee overwin je alle obstakels in je leven'. En de korte ontmoeting tussen Cinderella en de prins in het bos is een logischere opmaat naar hun latere weerzien op het bal.

De boze stiefmoeder
Kenneth Branagh regisseert 'Cinderella' soms als een theaterstuk, waardoor de film hier en daar wat stijfjes overkomt. Maar hij maakt dan wel weer prima gebruik van de speciale effecten, zeker in de scène waarin de goede fee een pompoen, een gans en vier muizen omtovert tot respectievelijk een koets, de koetsier en witte paarden. Bonham doet het leuk in haar kleine rol, maar de beste bijrol is voor Cate Blanchett als Lady Tremaine, oftewel de boze stiefmoeder. Je kunt het ijs bijna van haar afbikken, zo kil is ze, maar toch blijft zij menselijk. Lady Tremaine wil het beste voor haar dochters, maar ziet hoe die vermaledijde stiefdochter op alle vlakken met kop en schouders boven haar eigen kroost uitsteekt. Daarom moet Cinderella het ontgelden. Wat de hoofdrollen betreft kwijten Lily James en Richard Madden zich blijmoedig van hun taak. Ze hebben een sprankelende chemie samen.

Het goede overwint
Waar je in het begin aan moet wennen (zeker als volwassene) is Cinderella's constante aardigheid en optimisme. Dat ligt niet aan haar, maar aan de tijd waarin we leven. In hedendaagse films heeft pure aardigheid te vaak plaatsgemaakt voor cynisme en sarcasme. Je bent daaraan zo gewend geraakt, dat Cinderella's lievigheid haast te veel is? Totdat we de film met een andere bril op gingen kijken: niet als een sprookje, maar als een superheldenfilm. Jawel, naast de talloze films met Iron Man, Spider-Man en Batman is er ook plaats voor een stiefdochter met poetsdoek. Cinderella's superkracht? Sympathie, aardigheid en compassie, waardoor zelfs de meest geharde tegenstander uiteindelijk door de knieën gaat. Het goede overwint, letterlijk en figuurlijk.

Vandaag op TV