TV Krant

The judge (2014)


dw_02.jpg
"Ik verdedig alleen schuldige mensen, onschuldige kunnen me niet betalen." Advocaat Hank Palmer (Robert Downey jr.) is een man zonder scrupules. Met handige trucs krijgt hij zijn klantjes vrij en Hank deinst er niet voor terug om de openbaar aanklager onder te plassen als die verhaal komt halen op de heren-wc. Geen wonder dat laatstgenoemde gelooft dat Hank weer eens iets verzint als die de zitting wil schorsen nadat hij gebeld is dat zijn moeder is gestorven. Hank gaat voor de begrafenis naar zijn geboortestreek in Indiana waar zijn vader (Robert Duvall) rechter is. Vader en zoon hebben bepaald geen goede band en dat is extra problematisch als de rechter ineens terechtstaat wegens moord en zijn zoon de enige is die hem kan verdedigen.

Propvol
Rechter berecht: Geen slechte basis voor een rechtbankdrama in de beste Grisham-traditie. Helaas voldoet 'The judge' niet helemaal aan die verwachtingen. Regisseur David Dobkin kennen we vooral van lichtgewicht-humor als 'Fred Claus' en 'The wedding crashers'. Misschien dat hij zich daarom uit onervarenheid heeft vertild aan 'The judge' en te veel drama in zijn film heeft gepropt. Zelfs de forse lengte van bijna tweeënhalf uur is niet genoeg om alle thema's uit te werken: vader-zoon- en vader-dochterrelaties, kanker, een rechtszaak, een broer die door een auto-ongeluk zijn sportieve loopbaan in rook zag opgaan, stad versus platteland, oude liefdes en de problematiek van een geestelijk gehandicapte broer. Het is gewoon te veel voor een film en elk onderdeel wordt daardoor te fragmentarisch behandeld.

Miniserie?
De meeste onderdelen worden louter aangestipt en daarna simpelweg vergeten of op zijn minst niet bevredigend uitgewerkt. Het voelt alsof iemand geprobeerd heeft een miniserie in een film te proppen. Zelfs de rechtszaak lijkt afgeraffeld en dat had samen met de vader-zoonrelatie toch echt het middelpunt moeten zijn. Die twee onderdelen bevatten op het oog genoeg ingrediënten voor een gelaagd en geslaagd verhaal. De ruzie tussen vader en zoon, de onwil van de vader om zich te laten verdedigen, de ziekte van de vader, de band tussen de drie zonen: er is genoeg materiaal voor een knallend familiedrama en bij momenten wordt de kijker ook geraakt. Als opa zijn kleindochter ontmoet bijvoorbeeld. Of als de geestelijk gehandicapte broer van Hank een zwart-witfilmpje laat zien. Of bij de afsluitende getuigenissen in de rechtszaal. Tussendoor worden er echter onnodige uitstapjes gemaakt. Hank breekt bijvoorbeeld met een oude vlam in een restaurant dat fraai uitkijkt over een enorme waterval. Waarom? Waarschijnlijk alleen voor het fraaie plaatje.

Mooie beelden
Wat dat laatste betreft moeten we toegeven dat de hele film er qua beeld prima uitziet. Dat is te danken aan de fraaie locaties in de Amerikaanse staat Indiana, en zeker ook aan cameraman Janusz Kaminski. Hij heeft veel Steven Spielberg-films geschoten, zoals 'War horse' en 'Saving private Ryan', en maakt er nu ook weer een visueel fraaie film van. Een andere uitschieter is het spel van Robert Duvall, die zich uitleeft als nukkige oude rechter. De 83-jarige acteur speelt met heel zijn hart, maar gebruikt vooral zijn doorleefde gezicht vol rimpels en groeven om emotie uit te drukken. Vanaf het eerste moment voel je de afstand tussen rechter Joseph en zijn zoon Hank en daarnaast het enorme eergevoel van Joseph, die het voetstuk waarop zijn dorpsgenoten hem geplaatst hebben absoluut niet kwijt wil.

Robert & Robert
Robert Downey jr. biedt Robert Duvall aardig tegenspel. Wie had dat gedacht van de man die in 2001 wegens drugsgebruik ontslagen werd bij de tv-serie 'Ally McBeal'? Later is hij uit het dal geklommen en nu bevindt hij zich als alfamannetje weer bovenop de acteursrots, met grote rollen als 'Sherlock Holmes' en 'Iron Man'. Downey jr. wordt vaak gevraagd voor nogal manische rollen, maar speelt hier voor zijn doen opmerkelijk gewoontjes. Nou ja, voor een advocaat die over de openbaar aanklager heen plast tenminste... Samengevat is 'The judge' een overvol rechtbankdrama dat goede momenten kent. Het oordeel van deze filmrechtbank: drie sterren en de eis om in volgende films wat verhaallijnen weg te snijden.

Vandaag op TV