TV Krant

The November man (2014)


f-november.jpg
Voormalig CIA-agent Peter Devereaux (Pierce Brosnan) wordt gevraagd voor één laatste klus? De kijker weet dan al genoeg. Want een van de wetten van film is dat 'laatste klussen' nooit goed aflopen!

Eens James Bond, altijd James Bond. Alle acteurs die zich in de smoking van 's werelds beroemdste geheim agent hebben gehesen, zullen er de rest van hun leven (of in ieder geval hun carrière) aan herinnerd worden. Pierce Brosnan draafde tussen 1995 en 2002 vier keer op als 007. In de twaalf jaar die er sinds z'n laatste optreden zijn verstreken, blijft de eerste gedachte als je hem ziet: 'Hee, Bond!' En dat is zeker het geval bij de rollen die op een of andere manier op die van 007 lijken. In de zwarte comedy 'The matador' (2005) zette Brosnan met duivels plezier een verlopen huurmoordenaar neer, compleet met een alcohol- en seksverslaving. Nu in 'The november man' komt hij met een serieuzere variant. Peter Devereaux, CIA-agent met een 'licence to kill', is getraumatiseerd en paranoïde: hij heeft te veel bloed gezien en te vaak met de duistere kant van de mensen te maken gehad. Hierdoor is dit personage ruwer en rafeliger dan de gladde James Bond.

Vuil dubbelspel
Als CIA-agent werd Devereaux 'The November man' genoemd: want als november eenmaal was geweest, leefde er niets meer. Hij heeft het bureau vaarwel gezegd, maar wordt door zijn ex-collega John Hanley (Bill Smitrovich) gevraagd om nog eenmaal te helpen. Devereaux moet in het voormalige Oostblok een Russische presidentskandidaat doorlichten, die de CIA verdenkt van mensenhandel. Al snel zit Devereaux tot aan zijn nek in een vuil dubbelspel, waardoor hij zowel de Russen als de CIA achter zich aankrijgt – die laatste in de vorm van z'n voormalige leerling David Mason (Luke Bracey). Samen met sociaal werkster Alice Fournier (Olga Kurylenko) probeert Devereaux te overleven en de waarheid boven tafel te krijgen.

Vakkundige regisseur
De regisseur van 'The November man' is Roger Donaldson. Een naam die niet veel mensen direct wat zal zeggen, omdat de Australiër niet echt een eigen signatuur heeft. Donaldson is meer iemand die zich laat inhuren voor een regieklus, en probeert om binnen dat genre een zo goed mogelijk product af te leveren. Dit klinkt een beetje alsof Donaldsons hart er niet echt in zit, maar wie zijn cv bekijkt, ziet vakkundig gemaakte 'guilty pleasures'. Zoals de sf-horrorfilm 'Species', de rampenfilm 'Dante's Peak' (ook met Pierce Brosnan), de politieke thriller 'Thirteen days' en het tragikomische 'The world's fastest indian'.

Clichématig script
Maar het feit dat Donaldson nooit echt een grote klapper heeft gemaakt, lijkt zich tegen hem te keren. Als gevestigde naam kun je invloed uitoefenen op de scripts die je krijgt aangeboden, en kun je ze ook botweg weigeren als de kwaliteit niet goed genoeg is. Donaldson is nog niet in die positie en moet dus ook werken met mindere scripts. Van zijn laatste twee films, het misdaaddrama 'The bank job' en de wraak-thriller 'Seeking justice', waren de verhalen zo-zo. Het is dan weer Donaldsons klasse dat hij het matige materiaal toch weet op te tillen naar een acceptabel niveau, door een spannende, inventieve manier van filmen. Hetzelfde is het geval met 'The November man'.

Bloedspannend
Zo weet hij het uitgekauwde gegeven van de openingsscène bloedspannend te maken. Een undercoveragente glipt de kamer in van de presidents-kandidaat, maakt foto's van compromitterend materiaal, sluipt de kamer uit en rijdt weg, maar wordt achtervolgd door de bad guys. Je voelt mee met de undercoveragente en ervaart daardoor ook de tijdsdruk en haar angst. Devereaux maakt een spectaculaire entree, maar een dramatische beslissing aan Amerikaanse kant zorgt ervoor dat het uiteindelijk toch nog finaal mis loopt. Na afloop zit je als kijker met zweet in je handen. Een pakkender opening had de film zich niet kunnen wensen.

Intense Brosnan
'The November man' kent meer van dit soort momenten, al kan Donaldson niet voorkomen dat het gemakzuchtige en clichématige script af en toe doorschemert. Maar zelfs dan is het nog prettig kijken naar het overtuigende spel van Brosnan. Hij vormt een goed koppel met ex-Bondgirl Olga Kurylenko. Haar Alice kan zowel stoer als sexy zijn, maar is bovenal sympathiek. Minder te spreken zijn we over Luke Bracey, die Devereaux' oud-leerling David Mason speelt. Deze acteur wordt als een veelbelovend talent naar voren geschoven (zo speelt hij volgend jaar de hoofdrol in de remake van 'Point break'). Maar in hoeveel explosieve situaties je Luke Bracey ook zet, hij blijft een slaapverwekkende uitstraling houden.Geef die man iets goeds!Er is genoeg aan te merken op 'The November man', maar de goede regie en hoofdrollen houden het genietbaar. Toch hopen wij dat regisseur Donaldson in het al aangekondigde vervolg mag werken met een goed script, dat recht doet aan zijn regietalenten.