TV Krant

Captain America: The Winter Soldier (2014)


F-CATWS.jpg
Steve Rogers, oftewel superheld Captain America, moet het in ‘Captain America: The winter soldier’ opnemen tegen een oude vijand. Dit terwijl hij nog steeds niet gewend is aan de nieuwe tijd…

Productiemaatschappij Marvel volgt sinds 2008 een uitgekiend stappenplan, dat zeer succesvol blijkt. Sinds dat jaar brengt het films uit rond diverse superhelden (o.a. Iron man, Hulk, Thor en Captain America), en hintte aan het einde van de films naar een samenwerking. Die kwam er uiteindelijk met ‘The Avengers’ (2012). Dit werd zowel commercieel als artistiek een enorm succes, en het vervolg (‘Avengers: Age of Ultron’) staat voor mei 2015 gepland. Tot die tijd worden we zoet gehouden met meer soloavonturen: van Thor en Iron man zijn intussen weer nieuwe films uitgekomen, en nu is het tijd voor Captain America’s tweede avontuur.

Experiment
Steve Rogers (Chris Evans) deed tijdens de Tweede Wereldoorlog mee aan een medisch experiment, wat hem van schlemielig mannetje omtoverde tot de supersoldaat Captain America. Na bijna zeventig jaar ingevroren te zijn geweest, moet Rogers erg wennen aan de jachtige en egoïstische hedendaagse maatschappij. Veel tijd om te wennen krijgt hij echter niet, want als Captain America moet hij vol aan de bak als zijn veiligheidsorganisatie S.H.I.E.L.D. wordt bedreigd, en hij het moet opnemen tegen iemand uit het verleden, die nu bekend staat als de Winter soldier.

Kleurloos
Als superheld is Captain America lastiger om aan een groot publiek te slijten dan, pak ‘m beet, zijn collega Iron man. Door het ‘America’ in zijn naam haken mensen die weinig met patriottisme en de Verenigde Staten hebben, al af. En Steve Rogers is in wezen een brave borst, waardoor hij wat vlak en kleurloos over kan komen. Hij heeft geen stoere cape of magische krachten, laat staan dat hij diepgang krijgt door innerlijke strubbelingen. What you see is what you get: Rogers is een ‘all American boy’, die blijmoedig en zonder een spoor van ironie of sarcasme de wereld tegemoet treedt. ‘Captain America: The winter soldier’ weet dit handig te ondervangen door hem te omringen met personages die wél kleurrijk zijn: zowel de sexy Black Widow (Scarlett Johansson) als S.H.I.E.L.D.-opperhoofd Nick Fury (Samuel L. Jackson) spelen een belangrijke rol in dit avontuur. Beiden deinzen niet terug voor manipulatie, list en bedrog, en krijgen pakkende oneliners in de mond gelegd.

Logica
Zelf is Captain America interessanter gemaakt door zijn ouderwetse ideeën over rechtvaardigheid juist als kracht op te voeren. Als Fury trots vertelt dat zijn S.H.I.E.L.D.-organisatie tegenwoordig vijanden kan uitschakelen voordat deze überhaupt tot de aanval zijn overgegaan, gaat dat er bij de Captain niet in. ‘Dus je valt iemand aan die nog niets heeft gedaan? Dat is toch niet eerlijk?’ Een geïrriteerde Fury heeft geen pasklaar antwoord op deze logica.

Vertrouwen
Ook slim is om de ouderwetse held te situeren in een ouderwets genre. Want ondanks dat het een superheldenfilm is, heeft ‘Captain America: The winter soldier’ de sfeer van een jaren 70-spionagethriller. Steve Rogers krijgt te maken met corrupte overheden en mollen die S.H.I.E.L.D. van binnenuit bedreigen. Zijn rotsvaste vertrouwen in de mensheid en leidinggevenden wordt hierdoor flink aan het wankelen gebracht, wat interessant is om te zien. Het levert spannende momenten op, iets dat niet gezegd kan worden van de momenten met de tegenstander uit de titel. Deze Winter soldier, een oude bekende van Steve Rogers, is een opgepompte, genetisch modificeerde vechtmachine. Niks mis mee, maar dat hebben we wel vaker gezien.

Lift
De superheldenfilms van Marvel staan bekend om hun imposante actiescènes, en op dat vlak stellen ze ook nu weer niet teleur. Overweldigend zijn de scènes waarin enorme vliegende gevechtsmachines worden neergehaald boven de stad. Van veel kleinere schaal, maar minstens zo mooi, is een nu al klassieke lift-scène: Steve Rogers stapt op de bovenste verdieping in, en bij elke etage omlaag krijgt hij gezelschap van soldaten. Als de lift uiteindelijk propvol staat met deze breedgeschouderde mannen, beseft Rogers dat ze voor hem komen. Met een droogkomisch: ‘Wil er nog iemand uitstappen voordat we gaan vechten?’ geeft hij het startschot aan een confrontatie tussen hem en een stuk of tien man, in die compacte ruimte. Er komen geen speciale effecten aan te pas, het is ouderwets knokken. En ouderwets is ook een woord dat op ‘Captain America: The winter soldier’ slaat. In positieve zin; het is een solide, vakkundig gemaakte film, waarbij het spektakel in dienst staat van het verhaal.