TV Krant

Drive angry (2011)


DriveAngry.jpg
Milton (Nicolas Cage) wil in ‘Drive angry’ zijn kleindochter redden uit de klauwen van een satanische sekte. Probleem is alleen dat hij zelf in de hel zit! Milton weet te ontsnappen en beweegt hemel en aarde om zijn eigen bloed te beschermen.

Milton (Nicolas Cage) is na een onstuimig leven vol criminele zaakjes overleden. Door zijn onfrisse praktijken belandt hij in de hel, waar Milton op bijzondere manier moet boeten voor zijn misdaden: hij ziet tot in detail de pijn en verdriet van zijn dochter op aarde. Zij sluit zich aan bij de sekte van Jonah King (Billy Burke). Een levensgevaarlijke man zo blijkt, want hij vermoordt Miltons dochter en is van plan haar pasgeboren baby over drie dagen, tijdens volle maan, te offeren. Dat wil Milton koste wat het kost voorkomen: hij ontsnapt uit de hel, sluit vriendschap met serveerster Piper (Amber Heard) en samen gaan ze in haar stoere auto, een ’69 Dodge Charger, op zoek naar King. Uit de hel is echter ook de Accountant (William Fichtner) gekomen. Deze rechterhand van de duivel moet Milton weer terug naar de onderwereld brengen. Wie vindt wie eerder?

Dat haar...
De voornaamste kritiek die Nicolas Cage de laatste tijd (zeg maar gerust: laatste tien jaar) over zich heen krijgt, is dat hij een karikatuur van zichzelf aan het worden is. Altijd maar weer die gepijnigde blik, die bloedserieuze intonatie en dat HAAR... Als je rijk bent, zorg dan voor goede haarimplantaten, niet modelletje carnavalspruik. Bij dramatische rollen, of waar Cage ‘gewone mensen’ neer moet zetten, werkt zijn uitstraling en spel tegen hem. Het lijkt of Cage het zelf ook doorkrijgt, want in zijn afgelopen films buigt hij zijn nadeel om in een voordeel door zonderlinge, intense types neer te zetten. Cage overtuigd namelijk wél als gestoord vaderfiguur die zich in Batmankostuum hijst in ‘Kick-ass’, een tovenaar in ‘The sorcerer’s apprentice’ en een kruisridder op heksenjacht in ‘Season of the witch’. Milton uit ‘Drive angry’ past prima in dit rijtje. Zijn slepende manier van praten, zijn wereldvreemde manier van doen, dat rare kapsel... Je accepteert het, want Milton komt tenslotte rechtstreeks uit de hel, waar gewoon mensengedrag én goede kappers ver te zoeken zijn.

Bovennatuurlijk extraatje.
Regisseur Patrick Lussier weet zijn film een lekker smoezelig sfeertje mee te geven, met vuige seks, smerige bandieten en een held die meer op zijn kerfstok heeft dan een gemiddelde crimineel. Naar eigen zeggen wilde Lussier met ‘Drive angry’ een ode brengen aan de actiefilms van eind jaren 60, begin jaren 70, waarin echte mannen als Steve McQueen en Charles Bronson ons trakteerden op stoere autoachtervolgingen, knokpartijen en schietfestijnen. Hij slaagt daar heel aardig in, maar dik veertig jaar later wil de verwende bioscoopganger meer dan alleen bovenstaande elementen. De eerste meerwaarde is het feit dat ‘Drive angry’ in 3D geschoten is. Kogels, afgerukte ledematen en verwrongen staal vliegen je om de oren. Het blijft een leuk trucje, al merk je dat het verrassingselement van dat soort grapjes al bijna weg is. En effecten kunnen een film niet redden. Maar een origineel verhaal wel! En daardoor is het echte extraatje van ‘Drive angry’ het bovennatuurlijke gegeven. Zonder dat zou het verzanden in een 13-in-1-dozijn actiefilm. Maar een achtervolging die verandert in een letterlijke helletocht is interessant.

Duivels plezier.
Bijkomend groot pluspunt van het bovennatuurlijke element is het personage van de Accountant, met duivels plezier neergezet door William Fichtner. Deze rechterhand van satan zet strak in het pak de achtervolging op Milton in. Met zijn bovennatuurlijke krachten zou de Accountant een spoor van dood en verderf kunnen achterlaten. Sommige boerenkinkels krijgen inderdaad op pijnlijke wijze met zijn toorn te maken, maar Fichtner speelt hem vooral met een kinderlijke nieuwsgierigheid naar ons, malle mensen, toe. Voor de Accountant zijn we een soort paradijsvogels. Het liefst zou hij de hele dag ons gedrag willen bestuderen, maar helaas, de plicht roept. Met zijn kennis zorgt de Accountant voor een stel kurkdroge oneliners. “Ik zie jou weer als je 73 bent”, meldt hij tegen een verbouwereerde jonge nietsnut. Diens vriend heeft minder geluk. “Tot over drie maanden!”

Stoere chick.
Tegenover deze helse mannen houdt Amber Heard als Piper zich prima staande. Met haar kort afgeknipte jeans en strakke shirtje ziet de 24-jarige actrice eruit als een verleidelijke Daisy Duke, maar daarnaast weet ze ook prima haar laarzen in het gezicht van de slechteriken te planten, plankgas te geven en met een shotgun om te gaan. Piper is de belichaming van ‘Drive angry’: ietwat ordinair en met niet heel veel diepgang, maar wel lekker om naar te kijken.

Vandaag op TV