TV Krant

Life of Pi (2012)


pi.jpg
Na een schipbreuk dobbert de jonge Pi Patel op de Grote oceaan in een reddingssloep… met als enige gezelschap een levensgevaarlijke Bengaalse tijger. Nog nooit heeft zo’n penibele situatie er zo prachtig uitgezien als in ‘Life of Pi’.

Het boek ‘Life of Pi’ van Yann Martel verscheen in 2001, en is sindsdien uitgegroeid tot een wereldwijd succes. De populariteit van het boek ligt in het feit dat je hem op zoveel verschillende lagen kunt lezen. Als je het letterlijk neemt is het een ietwat bizarre trip van een jongen met een tijger. Maar je kan er allerlei allegorieën in zien. Bijvoorbeeld over de veerkracht van de mens, hoeveel tegenslagen hij ook te verwerken krijgt. En dan is het een kleine stap naar spiritualiteit. Zo heeft ‘Life of Pi’ zeker raakvlakken met het Bijbelse verhaal van Job, die de ene na de andere geestelijke en lichamelijke klap te verwerken krijgt. Pi zelf richt zich (in het boek en de film) ook tot de hemel: ‘Ik ben alles kwijtgeraakt. Ik geef me over. Wat wilt u nog meer?’ Verder kun je de tijger ook nog als een alter ego van Pi zien: de sterke, oncontroleerbare kant, die hij moet zien te temmen om mee samen te werken.

Dierentuin
De film begint bij de jeugd van Pi Patel (Suraj Sharma) in Pondicherry, India. Als jongetje raakt hij geïnteresseerd in verschillende religies, en ziet een droom uitkomen als zijn vader een dierentuin begint. Hier maakt hij kennis met het pronkstuk van de zoo, de Bengaalse tijger Richard Parker (die door een foutief ingevuld document met de naam van een ambtenaar opgescheept zit). Op achttienjarige leeftijd krijgt Pi van zijn ouders te horen dat ze naar Canada zullen emigreren. Met een groot vrachtschip maakt het hele gezin Patel plus alle dieren de overtocht. Halverwege de reis vergaat het schip echter. Pi weet zich ternauwernood in een reddingssloep te hijsen en lijkt de enige overlevende van de ramp te zijn. Tot het dekzeil beweegt… en Richard Parker zich ook aan boord blijkt te bevinden.

Religies
De film kan je dus op verschillende levels bekijken. Wij hadden het boek gelezen, dus we wisten (zeker door een belangrijke plotwending aan het eind) welke boodschap het boek wilde uitdragen. Maar we gingen blind de film in en beoordeelden ‘Life of Pi’ op wat we zagen, niet op wat we wisten. En dan blijkt vooral het eerste deel erg sterk, waarin Pi als kind zich gaat verdiepen in verschillende religies. Van huis uit hindoeïstisch, brengt zijn nieuwsgierigheid hem naar een katholieke kerk en een gebedshuis voor moslims. Al snel integreert hij de positieve elementen van de drie geloofsovertuigingen in zijn dagelijks leven. Dit deel van ‘Life of Pi’ is een ultieme feelgoodfilm. Het geeft je hoop dat er op een dag geen bloedige religieuze oorlogen meer worden gevoerd, maar dat godsdiensten net zo vreedzaam samenvloeien als bij Pi gebeurt.

Verzuipt
Het tweede deel bestaat uit Pi op de boot met Bengaalse tijger Richard Parker. En hier wringt op een gegeven moment de schoen. Want je kan aan deze beelden alle dubbele ladingen toekennen die je wilt, maar die veranderen niets aan het feit dat je anderhalf uur zit te kijken naar een jongen en een tijger in een reddingssloep. En dat heb je op een gegeven moment wel gezien. Met het zinken van het vrachtschip verzuipt ook een beetje de boodschap van de film, en dat is jammer.

Ongelofelijk effect
Maar regisseur Ang Lee weet met visuele franje en mooifilmerij onze aandacht toch nog heel erg lang vast te houden. Want het is sprookjesachtig mooi, waar je naar zit te kijken. Richard Parker komt helemaal uit de computer, en is een ongelofelijk effect. De tijger is 100 % ‘echt’ voor de kijker; zijn vacht met ontelbare haartjes, de levendige blik in zijn ogen en compleet natuurlijke bewegingen. Je hebt ook niet het gevoel dat Pi in het luchtledige staat te acteren; hij en Richard Parker hebben echt contact met elkaar. Hoe ze het hebben gedaan weten we niet, maar het is een ode aan de CGI.

Sterrenhemel
Die effecten worden ook zo mooi toegepast in de omgeving. Als de reddingssloep ’s nachts in rimpelloos water ligt, spiegelt de sterrenhemel in de zee, waardoor het net lijkt alsof de boot langs de sterren vaart. In een andere scène wordt een zwemmer van onderen gefilmd, en hierdoor heb je het idee dat hij door de prachtig blauwe lucht met witte wolken zwemt. Om er een cliché in te gooien: elke plaatje is een plaatje. En omdat ‘Life of Pi’ in 3D gefilmd is, zit je er als kijker middenin: samen met de camera cirkel je rond het grote vrachtschip dat ten prooi valt aan nog grotere golven, en duik je met een plons tussen het leven onderwater (let op een scène met een groep vissen. Het scherm wordt met een zwarte rand even subtiel kleiner gemaakt, waardoor je de vissen letterlijk uit het filmdoek ziet zwemmen). ‘Believe the unbelievable’ is de onderkop van de ‘Life of Pi’-poster. Dat geldt in ieder geval zeker voor de effecten.
Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.