TV Krant

The cold light of day (2012)


BIOSTVK.jpg
Een zomervakantie aan de Spaanse kust hoort ontspannen te zijn. Maar dat is het voor de Amerikaan Will allerminst, als in ‘The cold light of day’ zijn familie wordt ontvoerd en hij de enige is die ze kan redden.

De jonge zakenman Will Shaw (Henry Cavill) gaat met zijn familie, onder leiding van Wills dominante vader Martin (Bruce Willis), een lang weekend varen langs de Spaanse kust. Als Will voor een boodschap van boord gaat, krijgt hij bij terugkomst de schrik van zijn leven: de boot is leeg… de Spaanse politie is totaal niet behulpzaam, de enige die Will wil bijstaan is Jean Carrack (Sigourney Weaver), die zich voorstelt als een collega van zijn vader. Ze meldt hem dat Martin een geheim agent was. In die hoedanigheid heeft hij een stel criminelen kwaad gemaakt, die nu uit wraak Martins familie hebben ontvoerd. Will is de enige die zijn familieleden kan bevrijden, maar spreekt Carrack wel de waarheid?

Van Damme
Wat velen voor hem niet lukten, lukte Mabrouk El Mechri in 2008 wel: een goede film maken met Jean-Claude van Damme in de hoofdrol. We hebben het over ‘JCVD’, waarin ‘the muscles from Brussels’ zowaar liet zien over acteercapaciteiten te beschikken. Van Damme speelt hierin -een uitvergrote versie van- zichzelf, die terugkeert naar België om rust te vinden. Wat niet helemaal lukt als hij bij een bankoverval verzeild raakt! De Franse regisseur en scriptschrijver El Mechri maakte er een bijzondere en boeiende film van, die internationaal hoge ogen gooide. ‘JCVD’ viel ook in Hollywood op, en El Mechri mocht zijn Amerikaanse debuut maken met ‘The cold light of day’, met een groter budget en klinkende namen als Bruce Willis en Sigourney Weaver tot zijn beschikking.


Zelfverzekerd
Kan de Fransman het aan? Zeker in het begin van de film maakt de regisseur indruk met een zelfverzekerde manier van filmen. Met mooie, trefzekere scenes creëert hij een bepaalde sfeer, waardoor je als kijker direct in de film zit. Ook zet El Mechri effectief een paar momenten neer
die nog niet per se met het hoofdverhaal te maken hebben, maar die wel voor een verhoogde spanning zorgen. Zo is Will constant aan het bellen, en veroorzaakt zijn onoplettendheid een ongeluk. Hierop gooit Martin kwaad Wills telefoon in het water. En als ze voor anker gaan, varen er een paar speedboten irritant dicht langs hun boot. Kwajongens of is er meer aan de hand? Er hangt al een unheimische sfeer door dit soort gebeurtenissen, maar het echte verhaal begint pas als Will besluit naar het kustplaatsje waar ze voor anker liggen, te zwemmen. Als hij terugkomt, is zijn familie verdwenen. De Spaanse politie wil Will hiervoor oppakken, maar hij weet te ontsnappen en komt via omzwervingen in Madrid terecht.

Moederziel alleen
Ook hier weet ‘The cold light of day’ prima een gevoel over te brengen. Slim wordt er overgeschakeld van de zonnige, decadente kustplaatsen naar de schemerige, groezelige achterafstraatjes van de grote stad. Als kijker bekruipt je het nare gevoel dat Will moet hebben: plotsklaps moederziel alleen in een onbekend land. Je kent de taal niet, de kleren die je aanhebt zijn je enige bezit, en je voelt dat je bij de autoriteiten niet aan kan kloppen voor hulp. Wat nu? Daar gaan we niet teveel over verklappen, maar we kunnen wel zeggen dat de film vanaf dit punt wat ontspoort.

Dubbele agenda
Will krijgt duistere types van allerlei pluimages achter zich aan. Dit zijn er zoveel dat je als kijker op een gegeven moment onherroepelijk het spoor bijster raakt. Daarbovenop komen dubbele agenda’s, slechteriken die opeens weer goed blijken te zijn en andersom, vage familietoestanden die boven komen borrelen; het is een wirwar van situaties, en je kan het gevoel niet van je afschudden dat de filmmakers zelf ook niet meer weten hoe het precies zit… En om plotgaten te verdoezelen gooien ze er dan maar weer een schietpartij of achtervolging tegenaan. Het probleem is alleen dat als je niet meer weet waaróm iemand Will achterna zit, het dan ook niet zo spannend is om naar te kijken.

Superman
De reden waarom we niet helemaal afhaken is hoofdrolspeler Henry Cavill. Want ondanks de aanwezigheid van Weaver en Willis, is dit Cavills film. Hij gaat Superman spelen (in het volgend jaar uitkomende ‘Man of steel’) maar in ‘The cold light of day’ is hij allesbehalve een superheld. Zijn Will is een gewone jongen, die in een uitzonderlijke situatie wordt gegooid en daar op reageert zoals de meeste kijkers ook zouden reageren. Eerst vol ongeloof en angst, maar als blijkt dat hij als enige zijn gezinsleden kan redden, komt er vastberadenheid naar boven. Je hoopt dat deze sympathieke antiheld zijn familie zal bevrijden, ook al heb je door het warrige verhaal geen idee meer hoe hij dat moet klaarspelen.

Vandaag op TV