TV Krant

DOCUMENTAIRE

Het eeuwige leven van Jan Mulder


In ‘Het eeuwige leven van Jan Mulder’ zoekt de oud-voetballer, schrijver en levenskunstenaar (73) naar manieren om langer te leven. Hoe kijkt de Groninger naar leven en dood?

Wil je echt het eeuwige leven bereiken met dit programma?
“Het is een zoektocht naar wat mogelijk is. Ik praat met wetenschappers, maar ook met vrienden als Wim T. Schippers over de manieren om je leven te verlengen. Over het knippen in je DNA, robotica en het uploaden van je geest in de cloud. Zweven de gedachten van Jan Mulder daar ergens in het niets? Een lijf heb
je dan niet meer, maar het schijnt dat je geest het lichaam nog wel voelt. Toch is het niets voor mij,
ik zou dit goddelijke lichaam te veel missen.”

Zou je dan niet liever voor eeuwig twintig willen zijn, in de bloei van je leven?
“Dat is ook een van de onder-werpen. Ik heb het over dat vastzetten van je leeftijd gehad met Kees van Kooten. Die leek het maar niks dat je dan in theorie jonger zou kunnen zijn dan je kinderen. Dat is natuurlijk ook een gek idee. Ik zou zelf trouwens geen twintig willen zijn, eerder 50, 55. Op die leeftijd was het lichaam nog sterk, maar het onbesuisde, impulsieve van de jeugd was er wel af.”

Heb je tips gekregen in het programma?
“Een van de wetenschappers vertelde dat je het onderstel moet blijven onderhouden, je benen. Ook om de kans op valpartijen te verkleinen. Mijn balans was niet goed. Nu oefen ik door mijn tanden te poetsen op één been. Op mijn slaap-kamer heb ik een flinke plastic zak met blikken kapucijners en sperziebonen. Die til ik op met mijn voet, om mijn knieën te trainen.”


Ben je weleens dicht bij de dood geweest?
“Nee, volgens mij niet.”


Maar je hebt toch een TIA (lichte beroerte) gehad?
“Veel mensen overleven een TIA. Het was trouwens best een prettig gevoel, een soort morfineroes. Ik was trots dat ik niet in paniek raakte. Het was net alsof ik van een afstand rustig naar mezelf keek. Daarnaast heb ik ook een tijdje gedacht dat ik keelkanker had. Ik kon niet slikken en viel tien kilo af. Toen ik wat googelde, ontdekte ik gelukkig dat het een allergie voor antibiotica was.”


De nuchtere Groninger?
“Nuchter...” (Mulder proeft het woord. “Ik vind het geen mooi woord en het klopt ook niet. Groningers zijn afwachtend, maar wel warm. Ik ben zelf niet het beste voorbeeld. Aan de ene kant ben ik makkelijk in de omgang, maar tegelijkertijd ben ik slecht in het onderhouden van vriendschappen.”


Voel je zelf iets van de bevingen?
“Ik woon er niet ver vanaf, maar merk er niets van. Onze boerderij verzakt wel, maar die is al een eeuw oud en de grond zakt door het veen en de lage waterstand.”


Wil je begraven worden?
“Voor mijn part gooien ze me op straat of in de sloot. Ik zou het wel leuk vinden om mijn eigen uitvaart bij te wonen. Om te horen wat een hypocriete verhalen ze vertellen. Maar het zal wel een graf worden. Dat wil mijn vrouw Johanna graag. En dan hoop ik dat ik als eerste ga, ik zou niet zonder haar kunnen leven. Dan maak ik er een dag later een einde aan. Lijkt me trouwens ook wel romantisch. Samen in twee graven. En dat je dan door de bodemverzakking steeds dichter tegen de ander komt te liggen

NPO 1 | 22.30 uur | vrijdag 26 apr 2019